സ്വയംപര്യാപ്തന്‍

വായില്‍ വെള്ളമൂറുന്നു

കൊഴുത്തു തടിച്ച്
മുഴുത്തുരുണ്ട്...
വായില്‍ വെള്ളമൂറുന്നു

അറത്തെടുത്ത്
ഉപ്പുകൂട്ടി
മുളകുകൂട്ടി
ചുട്ടെടുത്താല്‍...
ഹൊ! വായിലിപ്പം കപ്പലോട്ടാം!!

വയറുകുറച്ച്
സിക്സ്പാക്കപ്പാക്കാന്‍
കരാറെടുത്ത
ഇന്‍സ്ട്രക്റ്ററെ പേടിയാണ്
എന്നിട്ടും...

ഞാനെന്നെതന്നെ
മുറിച്ച്... മുറിച്ച്...

എല്ലാം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു
ഒരു മുട്ടുമില്ല
അന്നത്തിനന്നം
തിന്നുംതോറും വളരുന്ന ഞാനും.
മുറിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍
അളവുകള്‍
പാകമാകുന്നു

സ്വയം പര്യാപ്തനാണ്
തിന്നും തോറും വളരുക
വളരും തോറും തിന്നുക
സമൂഹമേ എന്നെക്കണ്ട് പഠിക്ക്...

നഗരത്തിലെ പാതകള്‍

നഗരത്തിലെ യാത്രകളില്‍
തെക്കും വടക്കുമില്ല
കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമില്ല
ലെഫ്റ്റും റൈറ്റും മാത്രം

റൈറ്റിന്
‘നേരായത്’ എന്ന് അര്‍ത്ഥം പറഞ്ഞ്
വലത്തേ വഴികളിലൂടെ മാത്രം
പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നാല്‍
ഓടയിലെ മാലിന്യങ്ങളൊക്കെ
ചെന്നടിയുന്നൊരു
അരക്ഷിത മേഖലയിലെത്തിപ്പെട്ടേക്കാം.

ഇടത്തേ വഴിയിലുമുണ്ട് ചുഴികള്‍
കൃത്യമായ മാര്‍ഗ്ഗരേഖ കൂടാതെ
തുടര്‍ച്ചയായി
മൂന്നോ നാലോ തവണ
ഇടത്തോട്ടുമാത്രം തിരിഞ്ഞുപോയാല്‍
ഒരു പക്ഷേ
തുടങ്ങിയേടത്തു തന്നെയോ
അതിനും പിറകിലോ
ചെന്നെത്തിയേക്കാം

നഗരത്തിലെ വഴികള്‍ ചിലപ്പോള്‍
പാമ്പും കോണിയും കളിക്കുന്ന
ചതുരപ്പലകയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും

തിരിച്ചുപോരുമ്പോഴാണ്
എല്ലാം കീഴ്മേല്‍ മറിയുക
ഇടത്തുണ്ടായിരുന്നതൊക്കെ
വലത്തും
വലത്തുണ്ടായിരുന്നതൊകെ
ഇടത്തുമാകും.
നമ്മളാണ്
ദിശമാറിയതെന്ന്
ചിന്തിക്കയേ അരുത്
മാറിയത് അവയാണെന്നങ്ങ്
തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞേക്കണം
ആവര്‍ത്തിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍
ഏതു നുണയാണ് നേരാകാതിരിക്കുക.

ഗാമ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍

പാറൂട്ടിയിന്നലെയൊരു
വേലയൊപ്പിച്ചു.

ആയിരത്തിനാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റി-
യെട്ടില് ഗാമ കപ്പലിറങ്ങിയെന്ന
ചരിത്രപുസ്തകത്തിലെ വരികള്
കരിതേച്ച് മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു.

പാര്‍ലമെന്റിലെ
പ്രതിപക്ഷത്തെപ്പോലെ
ചരിത്രപുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും
ഇറങ്ങിപ്പോക്കിന്റെ ആരവം.

ആദ്യമിറങ്ങിയത്
സാക്ഷാല്‍ ഗാന്ധി,
പിന്നിലായ് നെഹ്രുവും
പരിവാര ഗാന്ധിമാരും.

ബോസും ഭഗത്‌സിങ്ങുമിറങ്ങിയില്ല,
അവരുടെ പിറകില്‍
ഹൃദയത്തില്‍ വിപ്ലവമുള്ള
ചിലരുറച്ചുനിന്നു.

ഭരണം തിരിച്ചുകിട്ടിയ
രാജകൊട്ടാരങ്ങളില്‍ നിന്നും
പടപ്പുറപ്പാടിന്റെ ഹുങ്കാരം,
പണത്തിളപ്പിന്റെ കൊലവിളി.

പാഴായ ഭരണഘടന
വെയ്സ്റ്റുകൊട്ടയിലിട്ട്,
ദളിത ശബ്ദമുയര്‍ത്തിയ അംബേദ്കറെ
രാജാധികാരികള്‍ ശിരച്ഛേദം ചെയ്തു.

കീഴാളചരിതം തേടിയെത്തിയ
ചരിത്ര വിദ്ദ്യാര്‍ത്ഥി
യുദ്ധചരിതം വായിച്ച്
എന്നോടേറ്റുമുട്ടാനൊരുങ്ങി.

ഞാനിന്നൊരു പുതിയ-
ചരിത്രപുസ്തകം വാങ്ങിച്ചു.
പാറൂട്ടിക്ക് കിട്ടാതെ
അലമാരയില്‍ സൂക്ഷിച്ചു.


റീ പോസ്റ്റ്. ഒരു വര്‍ഷം മുമ്പ് എന്റെ ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റ്ചെയ്തത്.

കുഞ്ഞന്നക്കിതുമതി...

മുല്ലപ്പൂക്കളിറുത്ത്‌
മാലകോര്‍ത്ത്‌,
മുടിയില്‍ചൂടി
ആര്‍ത്തു രസിച്ചൂ
കുഞ്ഞന്നയുടെ കൂട്ടുകാരികള്‍.

വിരിഞ്ഞുനിന്ന പൂ-
വിനൊരുമ്മ കൊടുത്ത്‌
വീണപൂവൊന്നെടുത്ത്‌
മുടിയില്‍ചൂടി
കുഞ്ഞന്ന പറഞ്ഞു
"കുഞ്ഞന്നക്കിതുമതി"

പാല്‍പ്പായസംകഴിക്കുമ്പോള്‍
കുറിഞ്ഞിപ്പൂച്ച പിന്നില്‍ കൂടി.
കുഞ്ഞന്നക്കു കിട്ടിയതില്‍ പാതി
കുറിഞ്ഞിക്കു കൊടുക്കുമ്പോള്‍
കുഞ്ഞന്ന പറഞ്ഞു
"കുഞ്ഞന്നക്കിതുമതി"

പനിപടര്‍ന്നു പിടിച്ചപ്പോള്‍
കുഞ്ഞന്നയുടെ വീതം
കുഞ്ഞന്നക്കുതന്നെ കിട്ടി.
പാവം കുഞ്ഞന്ന
'കുഞ്ഞന്നക്കിതുമതീ'ന്ന്
പറയാന്‍പോലും
അവള്‍ അശക്ത.

രാത്രി,
ചീറിപ്പാഞ്ഞ കാറിനുള്ളില്‍
കുഞ്ഞന്ന തളര്‍ന്നു കിടന്നു.
ഉറക്കം ശരിയാകാഞ്ഞതിന്റെ
ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നുവോ ഡോക്ടര്‍.
ഇഞ്ചക്ഷനും മരുന്നും;
കുഞ്ഞന്നയുടെ വീതം
കുഞ്ഞന്നക്കു കിട്ടി.
കുഞ്ഞന്ന തളര്‍ന്നുറങ്ങി.
കുഞ്ഞന്ന പിന്നെയുമുറങ്ങി.
പിന്നെയും,
'കുഞ്ഞന്നക്കിതുമതി'യെന്നു
പറയാതെ......

വര: സനാതനന്‍