ബൂലോകകവിത

റാ

2012-01-29T09:10:00.003+05:30

ററററററററ എന്ന് ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ചെഴുതുന്നു
എല്ലാ റ കളും വരിക്ക് നില്‍ക്കുന്നു
എല്ലാ റ കളുടെയും നടയിലൂടെ ഒരു കാര്‍ കടന്നുപോവുന്നു
റ കള്‍ അവയുടെ കാലുകള്‍ അകറ്റിവെക്കുന്നു
ഒരു പാണ്ടിലോറി കടന്നുപോവുന്നു
ഒരു വെടിയുണ്ട ചീറിപ്പായുന്നു
മറുതലയ്ക്കല്‍ നടന്നുപോവുന്ന ഒരാള്‍ മരിച്ചുവീഴുന്നു
മരിച്ചവന്റെ ചുറ്റും ആളുകള്‍ ഓടിക്കൂടി
ഇങ്ങേത്തലയ്ക്കലേക്ക് നോക്കുന്നു
ഇങ്ങേത്തലയ്ക്കല്‍ ഒരു പീരങ്കി സജ്ജമാവുന്നു
വെടി പൊട്ടുന്നു
റ കള്‍ ആകാശത്ത് ചിതറുന്നു
എല്ലാം കൂടിച്ചേര്‍ന്ന് ഒരു പൂവായ്
നഗരത്തിനുമുകളില്‍ നില്‍ക്കുന്നു
ഇതളിതളായ്
എല്ലാ റകളെയും ഒരു കൊക്കയിട്ട് വലിച്ച്
താഴെ എത്തിക്കുന്നു
നിരത്തി നിര്‍ത്തി ഉത്സവത്തിനു കൊണ്ടുപോയാലോ
എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നു,വേണ്ടെന്ന് വെക്കുന്നു.
എല്ലാ റകളെയും വരിക്കു നിര്‍ത്തി ഒരു ഒളിച്ചുകളി
ആരംഭിക്കുന്നു.
എല്ലാവരുടെ കയ്യിലും തോക്ക്
എല്ലാവരും ശത്രുക്കള്‍
കണ്ടാലുടന്‍ വെടി
ഓരോ റയുടെ കാലിലും ഓരോരുത്തര്‍
ഒളിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു,പാളിനോക്കുന്നു
ഓരോന്നിനെ ഓരോന്നിനെ തട്ടി മുന്നേറുന്നു
അവസാനത്തെ റയുടെ കാലും വെടിപ്പാക്കി
വിജയസൂചകമായ ചിഹ്നം കാണിച്ച്
കാമുകിയെകെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍
ഒരു കള്ള റ പിന്നില്‍ നിന്ന് ഒറ്റ വെടിയാണ്

മരിച്ചുവീഴുന്നു
എല്ലാ റകളും ഒരു പുഷ്പചക്രമായി
എന്റെ നെഞ്ചത്തുകേറുന്നു
മരിച്ചവര്‍ക്കുവേണ്ടി പ്രത്യേകം തയ്യാര്‍ ചെയ്ത
കള്ളക്കരച്ചില്‍ എനിക്കും കിട്ടുന്നു
ചടങ്ങുകള്‍ക്കുശേഷം ഒരു റ അവളെ/എന്റെ കാമുകിയെ
പൊക്കിയെടുത്ത് ഹേയ് എന്ന ആഹ്ലാദശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ച്
ഉമ്മവെക്കുന്നു
പുണരുന്നു
ഇറുകെപ്പുണരുന്നു
പിടുത്തം വിടാതെ അടുത്തുകണ്ട മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നു
വാതിലടയുന്നു

അവള്‍ ഒരു റയുടെ പുറത്തേറി നഗരം ചുറ്റുന്നു
ആകാശത്ത് ഒരു ഒരു റ വിരിഞ്ഞ്
റ ഭരണം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു
ഞാന്‍ മണ്ണിനടിയില്‍ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നു
എന്റെ ആത്മാവ് റ ആകൃതിയില്‍
ഒരു രാത്രി പുറത്തിറങ്ങുന്നു
അവളുടെ വാതിലില്‍ മുട്ടിവിളിക്കുന്നു
റ എന്നു കരുതി അവള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നു
ഞാനാരാണെന്ന് അവളോട് പറയുന്നു
അവള്‍ പേടിക്കുന്നു
ഞാനെന്റെ റ -കാലുകളിലിട്ട്
അവളെ ഞെക്കിഞെക്കിക്കൊല്ലുന്നു
പറന്നുപറന്നു പോകുന്നു
കറുത്തരാത്രിയുടെ റ
റാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ

മഞ്ഞു കാലം വന്നില്ലെന്നാരാണ് പറഞ്ഞത്?

2012-01-23T22:55:00.001+05:30

ഓരോ ചെറു കാറ്റിലും
പ്രതിഷേധം മുരണ്ട്
ഇളകിയാര്‍ത്ത
ഇലക്കൂട്ടങ്ങളെ,
കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു
തണുപ്പില്‍ നിശ്ശബ്ദം
വിറങ്ങലിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന
വഴിയോരമരങ്ങള്‍.

മരിച്ചു വീഴുമ്പോഴും
വഴിമുടക്കാതിരിക്കാന്‍
വശങ്ങളിലേക്ക്
വലിച്ചു കെട്ടപ്പെട്ടവ..

ചില്ലകളില്‍ മഞ്ഞുറഞ്ഞ
വെളുത്ത രൂപങ്ങള്‍
ആത്മഹത്യ ചെയ്ത
കുടുംബാംഗങ്ങളെ പോലെ
തൂങ്ങിയാടുന്നു.

തൂമഞ്ഞു തൂകിയ
പ്രകൃതി,
ചോര വാര്‍ന്ന
ശവം പോലെ
വിളറി വെളുത്ത് .

സന്ധികളിലേക്ക്
അരിച്ചിറങ്ങുന്ന തണുപ്പ്..
നാക്ക് വളക്കാനാവാതെ,
മുഷ്ടികള്‍ ചുരുട്ടാനാവാതെ,
മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ്.

ഇരുന്നിരുന്നങ്ങിനെ
തണുത്തുറയുമ്പോള്‍
തിരിച്ചറിയാത്തതാവണം..

ഓരോ ശ്വാസത്തിലും
ഹൃദയത്തോളം തൊട്ടുവരുന്ന
തണുപ്പിന്റെ പൊള്ളല്‍.

എത്ര മരവിച്ചാലും
മരിച്ചു തീരും വരെ
മിടിക്കേണ്ടതിന്റെ ആളല്‍.

തലയോട്ടി പിളര്‍ന്നു
ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ
കനലിലും നനഞ്ഞിറങ്ങുന്ന മഞ്ഞ്..

എന്നിട്ടും..
എന്നിട്ടും..
മഞ്ഞു കാലം വന്നില്ലെന്നാരാണ് പറഞ്ഞത്?

ചിത്രം കടപ്പാട്: http://free-extras.com

ആത്മാവിന്റെ ക്ലാസ്സുമുറികൾ - പാഠം ഒന്ന്

2012-01-10T00:03:00.002+05:30

തിരിഞ്ഞു നോക്ക്..
ഒരു പൂച്ചയെ കാണും -
കറുത്തു മെലിഞ്ഞൊരു പൂച്ച !
കുറുക്കു ചാടിയിട്ടും ചതഞ്ഞു പോകാതെ,
വെളുത്തു പോകാതെ,
കറുത്ത രാത്രിയിലും മിനുങ്ങി നിൽക്കുന്ന
കറുത്ത പൂച്ച!

തിരിഞ്ഞു നിക്ക്..
ഇരുട്ടു നോക്കി, അടഞ്ഞ കണ്ണിലേക്കിരട്ടി നോവോടെ,
ഇരവു തീരും വരെ
പറഞ്ഞു നോക്ക്..
അനന്തമാം കനിവോടെ
ഒരൊറ്റ മ്യാവൂ..

അതിനപ്പുറം നമുക്കെന്ത്?

2012-01-02T02:49:00.001+05:30

നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ളൊരു വിപ്ലവകാരിയാണ് നീ..
ഞാൻ എപ്പോഴും മാറ്റി വയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യയ ശാസ്ത്രവും.
തിരുത്തുന്നത് നിന്റെ ധർമ്മം.. തിരയുന്നത് എന്റേയും.
നമ്മളിരുവരും എങ്ങിനെയാണ് ഒരു കൊടിമരത്തിന്റെ കെട്ടിൽ മുറുകുന്നത്?
ചിതലുകൾ ചിതലുകളെ അറിയുന്നതു പോലെ അതിന്റെ ചുവടുകൾ നമ്മളെങ്ങിനെ മാന്തി മാറ്റുന്നു?

ചുരുക്കത്തിൽ ഉത്തരം പറയുകയാണെങ്കിൽ, നീ ചോര കുടഞ്ഞ കൊടികൾ ഇവിടെ കുഴിച്ചിടുന്നത് ഞാനാണ്.

വിഡ്ഢിയാണു നീ.. ഞാൻ ഭീരുവും. നീ ധീരനാണ്. ഞാൻ ബുദ്ധനും.
ഒരു ചതുരപ്പെട്ടിയുടെ നിർവചന കൂട്ടിൽ കോണോട് കോൺ നീയും ഞാനും കുരുങ്ങിപ്പോയി.

പുച്ഛത്തിന്റേയും ആദരവിന്റേയും അപഹാസ്യമായ കുടുക്കാണ് നമുക്കിടയിൽ.

തകർത്തിടേണ്ടത് നിന്റെ ധാർഷ്ട്യവും എന്റെ വിനയവുമാണ്.
നീ ആരെന്നു കണ്ടെത്തുന്നതിനു മുന്നേ ഞാൻ ആരെന്ന് മറന്നു പോകണം.
അതിനിടയിലെ ചെറിയൊരൊഴിവിൽ നമുക്ക് നിന്നിൽ നിന്നും എന്നിൽ നിന്നും വിമുക്തിയുണ്ടാവും.

ഞാനെന്നും നീയെന്നും പറയാത്ത ഒരു ചെറിയ കാലം.

കൊടികളൊഴിഞ്ഞ മരങ്ങൾ നമ്മുടെ കാടുകളിൽ പൂക്കാൻ തുടങ്ങും.
അവകാശികൾ തിരഞ്ഞു വരാതിരിക്കാൻ ആ പൂക്കൾക്ക് നിറമില്ലാതിരിക്കട്ടെ.
അല്ലെങ്കിൽ നിറഞ്ഞു നിറപ്പെടട്ടെ.

പക്ഷേ ഭീരുവായ നിന്നിലേക്കും വിഡ്ഢിയായ എന്നിലേക്കുമുള്ള നമ്മുടെ വഴികൾ അപ്പോഴേക്കും തുറന്നേക്കാം.
അസമമായ, അനിവാര്യമായ ഒരു സമത്വം നമ്മെ തിരഞ്ഞു വരികയും തിരുത്തുകയും ചെയ്തേക്കാം.

അതിനപ്പുറം നമുക്കെന്ത്?

പുതുവര്‍ഷപ്പതിപ്പ്

2011-12-25T12:37:00.001+05:30

പിന്‍കുടുമ /സുധീഷ് കോട്ടേമ്പ്രം

2011-11-27T00:13:00.001+05:30

മുടിക്കുള്ളില്‍ ചുഴിക്കുതാഴെ
തേരട്ടവലിപ്പത്തില്‍
ഒരു കുടുമയുണ്ട്
പി ജി ഹരിലാല്‍ അഥവാ
പിലാത്തോട്ടത്തില്‍ ഗോവിന്ദന്‍ മകന്‍ ഹരിലാല്‍
എന്ന സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ എഞ്ചിനീയര്‍ക്ക്.
എത്ര ചീകിയൊതുക്കിയാലും
അറിയാതെ തല ചൊറിയുമ്പോള്‍
ഇരട്ടവാലുള്ള കുടുമ

കുട്ടയ്ക്കുള്ളില്‍ നിന്നു പാമ്പെന്ന പോലെ
തല നീട്ടും.

ക്ഷുരകന്റെ കത്രികപ്പാട് വീഴാതെ

രതിക്കിടയില്‍പ്പോലും

അവളുടെ വിരലുകള്‍ക്ക് പിടിക്കൊടുക്കാതെ

കുളിക്കുമ്പോഴും

കുനിഞ്ഞിരുന്നു ഷൂസിന്റെ ലെയിസു കെട്ടുമ്പോഴും

മാലോകരുടെ കണ്ണില്‍പ്പെടാതെ

വളര്‍ത്തുന്നതാണ്.

കോഫീ ഹൌസില്‍

സഹപണിയാളരോടൊപ്പം

നൂഡില്‍സ് കഴിക്കവേ

കയ്യില്‍ത്തടയുന്നു

കുടുമയില്‍ നിന്നും കുതറിമാറിയ

ഒറ്റമുടി.

ആരും കാണാതെ

ആ ഒറ്റമുടിപ്പാലത്തിലൂടെ

നടന്നു പോകുന്നു ഹരിലാല്‍.

പുതുക്കിപ്പണിത ഇല്ലത്തെ

പൂജാമുറിയോളം ചെല്ലുന്നു

ഭസ്മക്കുടുക്കയില്‍ നിന്ന്

ഒരു വിരല്‍വണ്ണത്തില്‍

അടയാളചിഹ്നം വരയ്ക്കുന്നു.

പൂജച്ചോറും നെയ്യമൃതും കൂട്ടിയുണ്ണുന്നു.

മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച്

നെഞ്ചിലെ രോമം തടവി

പടിഞ്ഞാറ്റയിലെ കിളിവാതില്‍ തുറന്നു

കുളപ്പുരയിലേക്ക് കണ്ണെറിയുന്നു.

വകയിലെ ഒപ്പോളിന്റെ അലക്കിയിട്ട

അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ നോക്കി

മുഷ്ടിമൈഥുനം ചെയ്യുന്നു.

അതെ, മുഷ്ടിമൈഥുനം ചെയ്യുന്നു.

കോഫീ ഹൌസിന്റെ ഊണുമേശകള്‍

എപ്പോഴോ വിജനമായി.

സഹപണിയാളുകള്‍ പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞു.

ഹരിലാലിന്റെ പാത്രത്തില്‍

വഴുക്കുന്ന ഉപമകളോടെ

നൂഡില്‍സ്...

അതെ, നൂഡില്‍സ്.

മുല്ലപ്പെരിയാർ കവിതകൾ

2011-11-26T16:57:00.002+05:30

പ്രിയപ്പെട്ട തമിഴ് മക്കളേ
വൈകിപ്പോയാൽ
നിങ്ങളുടെ പാടത്തെ പൂക്കളൊന്നും
മതിയാവില്ല റീത്തുണ്ടാക്കാൻ

******************************

ആകാശത്തുകെട്ടാം
അണക്കെട്ടുകൾ
പറന്നുപോകുന്ന
ആത്മാക്കളെയെങ്കിലും
തടഞ്ഞു നിർത്താമല്ലോ
****************************

കവിതകളിലൂടെ പ്രതിഷേധിക്കുക.ജലം സ്വാന്ത്രമാഘോഷിക്കും മുമ്പേ
നീതി പീഠങ്ങൾ കണ്ണുതുറക്കട്ടെ.ജീവനെയും ജീവിതങ്ങളെയും ജീവജാലങ്ങളെയും
മാനിക്കാത്ത എല്ലാ ദേശീയതകളും പ്രാദേശികതയും തുലയട്ടെ
സ്നേഹപൂർവ്വം ഹാരിസ് എടവന

നായകാ…/മുരളീകൃഷ്ണന്‍

2011-11-21T15:34:00.000+05:30

സിനിമേല്
സ്വന്തമാക്കല് വളരെ എളുപ്പാണ്
വടിവാളിന്റേം ഇരുമ്പുവടിടേം
നൂറുകണക്കിന്
നൂല്പ്പാലത്തീന്ന്‍
നായികേം കൊണ്ട് സ്ലോ-മോഷനില്‍ അവന്‍ നടന്നു കയറുമ്പോള്‍
എന്തൊരു കൈയ്യടിയാണപ്പാ നമ്മള് കൊട്ക്ക്ണത്

ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വന്നാലോ
പ്രണയിക്കാന്‍ സിനിമയേക്കാള്‍ ഏറെ
രസമാണ്
തറനിരപ്പില്‍ നിന്നുയര്‍ന്നും
അറിയാപ്പുഞ്ചിരി പൊഴിഞ്ഞും
നീയല്ലാതെ മറ്റൊന്നില്ലെന്ന്
സദാ പറഞ്ഞ്…

ദാമ്പത്യത്തിന്‍റെയും
ഭോഗത്തിന്‍റെയും
ഡ്രസ്സ്‌ റിഹെഴ്സ് ചെയ്ത്…

പിന്നെയൊരു നാള്‍ വരും
സ്വന്തമാക്കലിന്റെ.
കൈയ്യടിക്കാനോ
കൈചെര്‍ക്കാനോ
ആരും വരില്ല

ഒറ്റയ്ക്കൊരു ഓട്ടമത്സരം നടത്തും
കൂടെയോടേണ്ട
കുറേപ്പേര്‍
പിന്മാറ്റത്തിലും
ചിലര്‍
മുന്‍പേ നടന്നെത്തിയവരുമായി
“ഒരേ ജാതി ഒരേ മതം ഒരേ ദൈവം ഒരുമിക്കലിന്
എന്നു ജപിച്ചവശരാകും
(മനുഷ്യത്വത്തെപ്പറ്റി മിണ്ടിപ്പോകരുത്!)
ഒറ്റക്കുത്തിന് പള്ള കീറി ചാവും
ഒറ്റയടിയ്ക്ക് തല പൊളിഞ്ഞ് കിടക്കും
ഒരു ഭൂതകാലാവേശവും
തള്ളിയെഴുന്നെല്‍പ്പിക്കാതെ
പച്ചജീവിതത്തിലങ്ങനെ
ചാവാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍
സിനിമേലെ നായകാ…
നീയെന്നുമിങ്ങനെ
നായികമാരെ
മാറിമാറി
സ്വന്തമാക്കിക്കോ…

ഞങ്ങളെ…

അറവുകാരന്‍ / സിജീഷ് വി ബാലകൃഷ്ണന്‍

2011-11-18T17:31:00.001+05:30

ഓല മേഞ്ഞ വീട്ടില്‍

മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന

മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ

മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില്‍

മുത്തശ്ശിയുടെ

മടിയില്‍ കിടന്നു കഥ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍

പലപ്പോഴും ചോദിച്ചതാണ്

ഈ അസുരന്മാരെ എന്തിനാ

അവതാരങ്ങള്‍ കൊല്ലുന്നത്?

അവരെ കൊല്ലുകയല്ല മോനെ

മോക്ഷം നല്‍കുകയാണെന്ന്

മധുരതരമാം മറുപടിയും.

അത് കൊണ്ടാണ് ക്ലാസ് ടീച്ചര്‍

മോന് ആരാവണം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍

"അറവുകാരന്‍" എന്ന ഉത്തരം പറഞ്ഞത് .

എല്ലാരും ഉറക്കെ ചിരിച്ചപ്പോള്‍

ഉള്ളില്‍ പറഞ്ഞു

ഇത്രയധികം മോക്ഷം നല്‍കാന്‍ കഴിവുള്ള വേറെ ആരുണ്ട്‌ ഭൂമിയില്‍

എന്ന ചോദ്യം തികട്ടിയെങ്കിലും

ഒരു പുളിപ്പ് രസത്തോടെ വിഴുങ്ങി.

അറവു ശാല വളര്‍ന്നു

ഓല മാറി ,

ടെറസ്സ് വീട്ടിന്‍ മുറ്റത്ത്‌ കാര്‍ വന്നു.

എങ്കിലും

തന്റെ കടയില്‍ വില്കുന്ന

മൃഗങ്ങളെ താന്‍ തന്നെ കൊല്ലണം,

മോക്ഷം നല്കണം എന്നത് അലിഖിത നിയമം.

ആടിന്റെയും, പോത്തിന്റെയും

തല വെട്ടി അതിലെ ചോര ഒഴുകുമ്പോള്‍

അവന്‍ മോചനം നല്‍കിയ

ആത്മാവുകളുടെ എണ്ണം

ഡയറിയില്‍ കുറിച്ചിട്ടു.

ഓടയിലെ അഴുക്കു വെള്ളം ഒഴുകുന്നതില്‍

രക്തനിബദ്ധതാളങ്ങള്‍ മുങ്ങി പൊങ്ങുന്നത് കേട്ടു.

ഇന്നലെ

അയല്കാരന്‍ വേട്ടകാരന്‍ അന്തോണി

രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു

"ഡാ, ഒരു പച്ചണ്ടി ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

നിനക്ക് വേണോ? "

"ആരാ ഉടമസ്ഥന്‍"

"അവളുടെ തന്ത തന്നെ"

(നിശബ്ധത...

ഉള്ളില്‍ മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന വിളക്ക്,

കഥ പറയുന്ന മുത്തശ്ശി,

അവതാരങ്ങളുടെ അപദാനങ്ങള്‍

ആലോചന)

"എനിക്ക് വേണം, നാളെ തന്നെ"

വിശ്വാസത്തെയും ധൈര്യത്തെയും

അറവുകത്തിയില്‍ ആവാഹിച്ചു

കൈകളില്‍ പുറകില്‍ പിടിച്ച്,

കുളിമുറിയില്‍ നിന്നും

ഇറങ്ങി വരുമ്പോള്‍

അവള്‍ തന്റെ പുതിയ ടച്ച്‌ ഫോണില്‍ കളിക്കുകയായിരുന്നു.

നഗ്നയായ അവളെ പുറകില്‍ നിന്നും ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്

കൈ കാലുകള്‍ ബെഡ് ഷീറ്റ് കൊണ്ട് കൂടി കെട്ടി.

അവള്‍ പേടിച്ചു നിലവിളിക്കുന്നു.

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

ഞാന്‍ നിന്റെ ദൈവമാണ്, രക്ഷകന്‍.

ആടിനെ അറക്കുന്ന പോലെ

അവളുടെ കണ്ഠനാളം അറുത്തു.

ചോരയും, ചലവും ഉണങ്ങി പിടിച്ച കവറുള്ള ഡയറിയില്‍

മോക്ഷം നല്‍കിയവരുടെ എണ്ണത്തില്‍

ഒരെണ്ണം കൂടെ എഴുതി ചേര്‍ത്തു.

അറവുശാലയുടെ പുറകിലെ

ഓടയിലൂടെ മലിന ജലം

പ്രചാരം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്ന പത്ര മേശകളിലേക്ക്

ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.

മേല്‍ത്തരം രാഷ്ട്രീയനായ്ക്കള്‍

കടക്കു മുന്നിലും പിന്നിലും

എല്ലുകള്‍ക്ക് കടി പിടി കൂടി.

പ്രസിദ്ധ നടിയുടെ വേലക്കാരിയുടെ പ്രസവത്തിന്റെ

എക്സ്ക്ലുസിവ് വാര്‍ത്തകളില്‍

പെണ്‍കുട്ടിയെ കാണാതായി എന്ന

വാര്‍ത്ത‍ മുങ്ങി പോയി.

പിറ്റേ ദിവസം വിറ്റ ഇറച്ചിക്ക്

രുചി കൂടുതല്‍ എന്ന് ഉപഭോക്താക്കള്‍ .

ലഘുലേഖ /ഹരിശങ്കര്‍ കര്‍ത്താ

2011-11-17T18:30:00.001+05:30

നിന്നെയൊക്കെ തല്ലിക്കൊന്ന്
തെരുവിൽ കെട്ടിത്തൂക്കുന്നതിൽ
ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല

ലോകമെല്ലാം അലഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ്
വേഗങ്ങളിൽ ഭോഗങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ച്
തളർന്ന് വിവശരായ്
ചില മുറികളിലെത്തിച്ചേരുമ്പോൾ
ഇരുട്ടിൽ
ഞങ്ങളിലൊരാളിന്റെ മൃതദേഹമുണ്ടാവും

നിങ്ങളറിയണം
ഞങ്ങളുടെ
അപരിചിതരായ സഖാക്കളിലൊരാൾ
ഇപ്പോൾ
തുരുമ്പിച്ച ബ്ലേഡ് കൊണ്ട് ഞരമ്പ് കീറുകയാവാം,
മുപ്പതോളം ഉറക്കഗുളികകൾ വീഞ്ഞിലലിയിച്ച് കുടിക്കുന്നുണ്ടാവാം,
അംബരചുംബികളിൽ നിന്നും അധോയാനങ്ങളിലാവാം...
പ്രേതഭാവത്തിലേക്ക് പല വാതിലുകളിലൂടെ മുന്നേറുന്നുണ്ടാവും
കർക്കിടകവിപ്ലവം

ഉറ്റുനോക്കിനിൽക്കവെ തെറിച്ച് വീഴുന്ന
മാംസത്താൽ കുഷ്ഠവും
രക്തത്താൽ ആന്ധ്യവും ബാധിച്ച്
നദികളിൽ ജലം തേടിയും
വനങ്ങളിൽ തണൽ തേടിയും
സഞ്ചാരത്തിന്റെ ആദിമസ്രോതസ്സിലേക്ക്
മണ്ണിന്റെ മടിയിലേക്ക്
സ്വാസ്ഥ്യത്തിന്റെ താഴ്വരയിലേക്ക്
നീയെല്ലാം
മുഖമടിച്ച് വീഴും
കടവായിലെ നുരയും പതയും ദാഹമകറ്റും

ഉണർവ്വുകളുടെ തണുവിൽ
കാരുണ്യവതികളായ മിന്നലൊളികളുടെ ഊർജ്ജത്തിൽ
നിങ്ങൾ ഒരായിരം പൂവുകളെ കിനാവിലറിയും
നഷ്ടവാസന്തത്തിന്റെ അടയാളപ്പെരുമ, മായാവിനോദം...

ആ പൂക്കളോരോന്നും
നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചത്ത അപരിചിതരായ ഞങ്ങളാവും

മണ്ണിന്റെ നഷ്ടപ്രതാപങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ
ചത്ത് വളമാവുകയാണ് ഞങ്ങളുടെ മുദ്രാവാക്യം

(ഈ രക്തതിൽ എനിക്ക് പങ്കില്ല, ആരോ എന്റെ ഹൃദയഭിത്തിയിലൊട്ടിച്ച് പോയതാണ്)

ഭ്രാന്ത് /സ്മിത മീനാക്ഷി

2011-11-16T20:58:00.001+05:30

കുടിയേറ്റക്കാരനായ ഒരു മിഡില്‍ ക്ലാസ് റബ്ബര്‍ മരം

2011-11-12T10:08:00.000+05:30

ചെറു ചെടികളുടെ സൂര്യനെയപഹരിക്കും
ചെറുചില്ലകളിലെ കിളിക്കൂടുകളുടയ്ക്കും
ആര്‍ത്തിപെരുക്കും വേരുകളാല്‍
ആര്‍ദ്രതയാവോളം ഊറ്റിക്കുടിക്കും
അകക്കാമ്പില്ലാതെ തടിക്കും,തിമര്‍ക്കും.
എന്റെ മണ്ണേ,എന്റെ മണ്ണേയെന്നു
വിലപിക്കും ചെറുചെടികളെ പരിഹസിക്കും.

മുകളിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി ജീവിക്കും
ഋതുക്കളോട് വിരക്തി പൂണ്‍ടും
മഴയോടും കാറ്റിനോടും ശുണ്ഠിയെടുത്തും
പൂക്കളോടും കിളികളോടും കയര്‍ത്തും
ഒറ്റ ശ്രുതിയിലങ്ങനെ നില്‍ക്കും
അതു തന്നെ ജീവിതമെന്ന് ശഠിക്കും.

കൂട്ടരോട് മാത്രം കൂട്ട് കൂടും
ഒരേ അകലത്തില്‍ നിര്‍ത്തും
വലിച്ചാല്‍ വലിയും
വിട്ടാല്‍ ചുരുങ്ങും,ഭയക്കും
ഏത് വേഷവുമെടുത്തണിയും.
കാല്‍കീഴിലാവട്ടെ, കരിയിലക്കൂമ്പാരം
ഇണചേരുന്ന കറുത്ത തേരട്ടകള്‍,
ഇരുട്ടില്‍ ഓരിയിടും കുറക്കന്മാര്‍.
.
.
.
ഓര്‍ക്കുക മരമേ,
ഒടുവിലവര്‍ നിന്നെയും വെട്ടിവീഴ്തും
പ്രപഞ്ച നന്മക്കുതകാത്തതൊക്കെയും
പട്ട് പോകുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ വെട്ടിമാറ്റുമെന്നത്
കാല നീതിസാരത്തിന്നുതകുമെങ്കിലും
വാഴ്വിന്‍ ഗര്‍‌വ്വും ഗരിമയും ശമിച്ച്
അന്ത്യയാത്രക്ക് കിടത്തിയ നിന്നെക്കാണുകില്‍
രണ്ട് തുള്ളി കണ്ണീരെന്റെയുള്ളിലുറവിടുന്നു.
റബ്ബറേ,നീയുമൊരു മരമല്ലേ..?

കസേര

2011-11-10T09:59:00.000+05:30

ഒരു കസേരയ്ക്ക്'
ഓർമ്മകൾ ഇല്ലാത്തത് നല്ലത് തന്നെ

മരക്കൊമ്പുകളിൽ നിന്നുണ്ടായ
തന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച്
അതാകുലപ്പെടുകയില്ല

കാട്ടിലേക്ക്
കൊണ്ട് പോവുകയാണെങ്കിൽ
പ്രത്യേകിച്ച്
ഒരു സന്തോഷവും അത്
പ്രകടിപ്പിക്കുകയുമില്ല

എന്നാൽ ഒരു കാര്യമുണ്ട്
പരിസരം പതിയെ മാറും
ഒരു തരം വികാരം അന്തരീക്ഷത്തെ
പൊതിയും

കസേരയെ കാട്ടിലിരുത്തി
പോരുകയെന്നതാണു
ചെയ്യാനാകുന്ന ഒരു കാര്യം

അതിനു
സഹോദരങ്ങളോടൊത്ത്
ശാന്തമായി വിശ്രമിക്കാം

എന്നാൽ ചിന്തയുടെ ഭാരം
ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ തലയിലാണു

ജനിക്കുന്നതിനു
മുൻപുള്ള

നമ്മളെപ്പറ്റി

കാരെൻ സുസ്മാന്റെ ദ ചെയർ
വിവർത്തനം കുഴൂർ വിത്സൺ

കുറുമ്പ്

2011-11-08T10:05:00.003+05:30

പുറത്തിറങ്ങാ
നൊരു വാതിലാണുള്ളത്
ആരാണതു തുറന്നുവെയ്ക്കുന്നതെന്നറിയില്ല
ആട്ടിന്‍പറ്റത്തെപ്പോലെ
ഇരുട്ടുമുഴുവന്‍ പുറത്തിറങ്ങി
രാത്രിയായി

അകത്തുകയറാ
നൊരു വാതിലാണുള്ളത്
ആരാണതടച്ചുവയ്ക്കുന്നതെന്നറിയില്ല
ആട്ടിന്‍പറ്റത്തെപ്പോലെ
ഇരുട്ടുമുഴുവന്‍ തെളിച്ചകത്താക്കി
പകലായി

എങ്കിലും
ചില കുറുമ്പന്മാരുണ്ട്
അകത്തുകയറാതെ
ഒളിച്ചുനടക്കും
മുളങ്കൂട്ടത്തിനുള്ളിലോ
കാരപ്പൊന്തയ്ക്കുള്ളിലോ
പണിനടക്കുന്ന വീട്ടിലെ
അടച്ചിട്ട മുറിയ്ക്കുള്ളിലോ
പതുങ്ങിയിരിക്കും

പുലിപിടിച്ച ആട്ടിന്‍കുട്ടിയുടെ
ഞരക്കത്തോടെ
കയര്‍ത്തുമ്പിലാടുന്നവന്റെ നെഞ്ചില്‍ നിന്നും
ചാടിയോടുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ട്
ഇത്രയും കുറുമ്പ്
വേണ്ടായിരുന്നെന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട് !

മുളകിടാനും പൊരിക്കാനും പോന്ന മൂന്നു കായൽ‌മീനുകളെക്കുറിച്ച് ഒരു ചൂണ്ടക്കാരൻ

2011-10-29T23:01:00.001+05:30

നസീർ കടിക്കാട്

ചൂണ്ടക്കാരൻ മണ്ണിരയെ പിടിക്കുന്ന വിധം

കവിത മടുത്ത ഒരു ദിവസം

ചൂണ്ടക്കാരൻ

ചളിമണ്ണു മാന്തി

മണ്ണിരയെ കണ്ടെടുത്തു.

മണ്ണിര വാലു ചുരുട്ടി

ഒന്നേ ചോദിച്ചുള്ളൂ:

തല എന്തു ചെയ്യും മാഷേ ?

ആ ,

എന്നൊരുത്തരം

ചൂണ്ടക്കാരന്റെ ചുണ്ടിൽ .

ആ

മണ്ണിരയുടെ തലയിലൂടെ

ചൂണ്ടക്കൊളുത്ത്

ഒരു മുഴുത്ത സ്രാവിനെ

മറ്റാരും കാണാതെ

സ്വപ്നം കണ്ടു .

ചൂണ്ടക്കാരന്റെ വീട്

തോട്ടുവക്കത്ത്

ചൂണ്ടയിടുന്നതിനിടയിൽ കവിത തിരയുന്ന ഒരുതരം രീതി

മഴക്കാലമായാൽ , ഞങ്ങൾ

തോട്ടിലേക്കു ചാടി

പടിഞ്ഞാട്ടൊഴുകും.

കടലും കപ്പലും

പടിഞ്ഞാറാണെന്നു പഠിപ്പിച്ചത്

കോലാൻ മത്സ്യങ്ങൾ,

ആണ്ടുകിടന്ന്

ബിരുദവും

ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും നേടിയവർ .

അവരോടൊപ്പം പോകും:

ചെന്നു വീഴുന്നത്

ഈച്ചിപ്പാടത്തെ ചിറയിൽ .

ചൂണ്ടക്കാരൻ കണയാട്ടി മടുക്കുമ്പോൾ കോലാൻ

കടലെവിടെ

കപ്പലെവിടെ ?

തിരയെണ്ണാനും

കപ്പൽക്കോളിൽ കണ്ണും‌നട്ടിരിക്കാനും

കോലാൻ‌മത്സ്യങ്ങളുടെ

മെലിഞ്ഞ ഉടലുകൾ

ഒരു വരി കവിത പോലും

പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.

അവർക്കറിയാവുന്നത്

ഊളിയിടാൻ മാത്രം .

ചൂണ്ടക്കാരനും ശീലിച്ചു ,

മീനുകളുടെ അത്‌ലറ്റിക് മീറ്റ് .

അന്നേരമാണ്

ഉപരിതലത്തിൽ കുമിളകൾ

ആൾ‌പാർപ്പു തുടങ്ങുന്നത് .

ചൂണ്ടക്കാരൻ പരലുകളെക്കണ്ട് ഞെട്ടുന്നു

ഇരുന്നയിരുപ്പിൽ ഞെട്ടുന്നതിനെ

കവിതയിലെ

ഒരു വാക്കു കൊണ്ടും മറയ്ക്കാനാവില്ലെന്നു

ചൂണ്ടക്കാരൻ

പരൽ‌മീനുകളുടെ ഒരു കൂട്ടത്തോടു

എന്തോ പറയുകയാണ്

പരലുകൾ

അത്രയ്ക്കു ചെറിയ മത്സ്യങ്ങളല്ല ,

വീടുകൾ അട്ടിമറിക്കുവാനുള്ള

കൂടിയാലോചനയിലാണ്

ജലം തെറിപ്പിച്ച്

വാലിളക്കി

തർക്കിച്ച്

തോട്ടുവക്കത്തെ വീട്ടിലേക്ക്

തുരങ്കം പണിയുകയാണവർ .

വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയാലോ ,

ചൂണ്ടക്കാരൻ

ഒറ്റവരിയിൽ മണ്ണിരയെ മറക്കുന്നു .

ചൂണ്ടക്കൊളുത്തിൽ ചെമ്പല്ലി പിടയുന്നു

പായലുകളുടെ

ജലനാരുകൾക്കിടയിലിരുന്ന്

മണ്ണിര ചൊല്ലുകയാണ് ,

ചെമ്പല്ലിയുടെ പരന്ന ഉടലിലേക്ക്

ഇതാണു കവിത:

അറിയുമോ,

തോട്ടുവക്കത്തെ വീട്

മഴക്കാലം

മണ്ണ്

മണം

ആ

സന്ധ്യയ്ക്കാണ്

ഭൂമിക്കടിയിലൂടെ തോടുകൾ

വീടു തിരഞ്ഞു

മടങ്ങിപ്പോകുന്നത് .

ജീവിക്കുന്നതാണു

2011-10-18T19:23:00.001+05:30

കുഴൂർ വിത്സൺ

വിളക്കിനെ വരച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കറന്റ് വന്നതായി കാണപ്പെട്ടു. ഇരുട്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മയെഴുത്തും അതോടെ വെള്ളത്തിലായി. അങ്ങനെ പ്രാത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നൂറു ചോദിച്ചാൽ പത്ത് തരുന്ന ഒരു ഡാഡിയാണു ദൈവം.അല്ലെങ്കിൽ മരണത്തിനു വേണ്ടി പ്രാത്ഥിക്കുന്ന എന്നെ ഉറക്കം തന്ന് എന്നും പറ്റിച്ച് കളയുമോ അയാൾ.

ഏക ആശ്വാസം ആകാശമാണു. അതിന്റെ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ, വീർത്ത കൺപോളകൾ വല്ലായ്മ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം അത് പുഴയിൽ വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. ഏയ് ചത്തിട്ടുണ്ടാവില്ല. കിളികളുടെ ഒച്ച കേൾപ്പാനുണ്ട്. പൊന്മാൻ ജലഭൂതത്തിന്റെ മായിക വലയത്തിലകപ്പെട്ട പക്ഷിയാണോ ? അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട അത് ചിറകുള്ള മീനായിക്കൊള്ളട്ടെ.

ബോറടിച്ച് മടുത്തപ്പോൾ മരണത്തിനു ഒരു കത്തെഴുതാമെന്ന് കരുതി. ഏകാകികളുടെ അവസാനത്തെ അത്താഴമേ എന്ന അഭിസംബോധന കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ടെലഫോൾ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടു. ചെന്നപ്പോൾ അതൊന്നുമേ മിണ്ടിയില്ല. മുൻപൊരു ദിവസം അതെനിക്കു ഒരുമ്മ തന്നിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ചുംബനം മുതൽ വായനാറ്റം അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങുമെന്ന് ഏതെങ്കിലും ദാമ്പത്യഗ്രന്ഥത്തിൽ വായിച്ചതായി ഓർമ്മയിലില്ല. അതെല്ലാം മറന്നേക്കൂ

എന്നെ മരിക്കൂ എന്നെ മരിക്കൂവെന്ന് കറന്റിനോട് വിലപിച്ചാലോ. അതിനു ശരിക്കും വ്യാകരണം അറിഞ്ഞ്കൂടല്ലോ
രണ്ട് ജീവിതങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന പശയെക്കുറിച്ച് പരസ്യവാചകമെഴുതിയതിനുള്ള കൂലി കോപ്പിറൈറ്റർക്ക് കിട്ടിയില്ലെന്ന വാർത്ത ഇന്നത്തെ പത്രത്തിലോ ? വേണ്ട നേരം വെളുക്കട്ടെ

സെമിത്തേരിയിൽ കോളിംഗ് ബെൽ ഇല്ലാത്തത് കഷ്ടം തന്നെയാണേ. മൺ വാതിൽ ഭദ്രമായടച്ച് അപ്പൻ സുഖമായുറങ്ങുന്നു. ഏയ് ഞാനൊച്ചയൊന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.

ടെലഫോൾ ബൂത്ത് കാണുമ്പോൾ കുരിശ് വരക്കുന്നവനേയെന്ന് എന്നെ കളിയാക്കുന്നവനേ പാപം ചെയ്യരുതേ. അതിന്റെയത്ര വിശുദ്ധിയുള്ള കുമ്പസാരക്കൂട് കാണുകയേയില്ല

ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പ് നന്നായി ലേ ഔട്ട് ചെയ്ത് കുറെ ഫോട്ടോസ്റ്റാറ്റ് കോപ്പികൾ പോസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ കൂട്ടുകാരനെ ഏൽപ്പിക്കണമെന്നും വിചാരിച്ചിരുന്നു

അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഇങ്ങനെ മരിക്കുന്നതിലും ഭേദം ജീവിക്കുന്നതാണു

മരിച്ച് പോയവന്റെ ഓർക്കൂട്ട്

2011-10-18T11:50:00.000+05:30

------------------------------------------

നിയന്ത്രണം തെറ്റി

ബൈക്ക് മതിലിടിക്കുകയായിരുന്നു

രാവിലെ മോർച്ചറിയിൽ

വിറങ്ങലിച്ച് കിടക്കുന്നത്

കണ്ടതാണ്

തലേന്ന് രാത്രി

ഇതവസാനത്തെയെന്ന്

പോകുന്നപോക്കിൽ

നിന്നനില്പിൽ

ഒറ്റവലിക്കകത്താക്കി

ചുണ്ട് കോട്ടിയ

അതേ പോലെ തന്നെ മുഖം

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം

ഇന്നലെയാണ്

അവന്റെ ഓർക്കൂട്ടും

ഫേസ്ബുക്കും

തുറന്ന് നോക്കിയത്

എത്ര അപ്ഡേറ്റുകൾ!

പലപ്പോഴായി

മാറ്റിയിട്ട അവന്റെ

അവ്യക്തമായ

പ്രോഫൈൽ ഫോട്ടോകൾ.

"Better to be in hell"

എന്ന സ്റ്റാറ്റസ് മെസ്സേജ്

തന്നെ പുതിയതാണ്.

പലരും ഉപേക്ഷിച്ച്

പോയിട്ടും

അവനിപ്പോഴും

ഓർക്കൂട്ടിൽ തന്നെയുണ്ട്.

അവന് പുതിയ സ്ക്രാപ്പുകൾ

പുതിയ കൂട്ടുകാർ

പുതിയ സന്ദർശകർ.

എനിക്കറിയാത്ത ഭാഷ

അവൻ പഠിച്ചെന്ന് തോന്നുന്നു,

അവന്റെ കൂട്ടുകാരും.

കൂട്ടുകാരിൽ പലരേയും

പലപ്പോഴായി

ചരമ കോളത്തിൽ

കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പിച്ചത്

അവളെക്കൂടി

അവന്റെ ഫ്രണ്ട് ലിസ്റ്റിൽ

പുതുതായി

കണ്ടത് കൊണ്ടാണ്

നിങ്ങൾക്കതൊന്നും

കാണുന്നില്ലെന്നതോ

നിങ്ങൾ കളിയാക്കിച്ചിരിക്കുന്നതോ

എന്റെ വിഷയമല്ല

പക്ഷെ,

ഇത്ര ബലമായി

എന്റെ കൈ പിടിച്ച്

എന്റെപ്പുറത്തുമിപ്പുറത്തും

ഇവിടിങ്ങനെ

ഇരിക്കുന്നതെന്തിനാണെന്നത്

മാത്രമാണ്,

അത് മാത്രമാണ്

എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നത്.

------------------------------------------

രാമചന്ദ്രൻ വെട്ടിക്കാട്ട്

വെയില്‍

2011-10-11T21:15:00.003+05:30

സി.എസ്.രാജന്‍

ഇലകളുടെ ഇളം ചൂടുള്ള അടിവയറ്റില്‍
കാതോര്‍ത്തു കിടന്ന
കടുംമഞ്ഞ നിറമുള്ള നിശ്ശബ്ദത.

മഴയുടെ വനങ്ങളില്‍ വഴിതെറ്റുമ്പോള്‍
കാഴ്ചയില്‍ കളഞ്ഞു കിട്ടിയ
ആകാശത്തിന്റെ കണ്ണാടിത്തുണ്ട്.

വെളിച്ചത്തിന്റെ വയലില്‍ നാം ഇണചേരുമ്പോള്‍
നിന്റെ സ്ഫടികച്ചിറകുകളില്‍ നിന്നും പൊഴിഞ്ഞ
സൂര്യന്റെ പരാഗങ്ങള്‍.

കൊടുംകാറ്റുകൊണ്ട് മേഞ്ഞ നമ്മുടെ വീടിന്റെ ചില്ലകളില്‍
മരിച്ച പ്രണയികള്‍ ഉയര്‍ത്തിയ
വേനലിന്റെ പതാകകള്‍.

എന്റെ ഇരുണ്ട ചര്‍മ്മത്തിന്റെ
പ്രാചീനമായ അടരുകള്‍ക്കടിയില്‍ നിന്ന്
നീ ഖനനം ചെയ്തെടുത്ത
നഷ്ടഗോത്രങ്ങളുടെ സ്വപ്നനിക്ഷേപങ്ങള്‍.

കേള്‍വിയുടെ ഭൂഗര്‍ഭദേശങ്ങളില്‍
വസന്തങ്ങളായ് ഉരുള്‍പൊട്ടിയൊഴുകിയ
'മാല്‍കോന്‍സി'ന്റെ സുവര്‍ണ്ണ ലാവ.

ഇപ്പോള്‍,
ഓര്‍മ്മയുടെ അവസാന തുറമുഖങ്ങളില്‍ കാത്തുകിടക്കുന്ന,
നാനാര്‍ഥങ്ങള്‍ വറ്റിപ്പോയ
ഒരു മണലുടല്‍.

രണ്ടു സ്വപ്നങ്ങൾ

2011-10-06T18:11:00.002+05:30

ചിലതുണ്ട്

ചൂണ്ട കൊളുത്തുപോലെ

ചങ്കിൽ കൊളുത്തി വലിക്കും.

പിന്നെ കരക്കു പിടിച്ചിട്ട മീനിനെപ്പോലെ

പ്രാണനായുള്ള പിടപിടച്ചിലാണു.

അപ്പോൾ മരണത്തിന്റെ കുരുക്കഴിച്ചു

ഒരു നിലവിളി പുറത്തേക്കോടും

ഭീതിയുടെ കയത്തിൽ നിന്നും കരക്കു

വലിച്ചിടുമ്പോലെ കവിളിൽ തട്ടി

ചോദിക്കുന്നുണ്ടാവും അവൾ

പ്രാർത്ഥിച്ചു കിടന്നൂടായിരുന്നോ യെന്നു..

ഒട്ടും അധികമോ കുറവോ ആകാതെ

ഒന്നര മില്ലിമീറ്ററിൽ ഒന്നും മൂളും

നൂറുവട്ടം മിണ്ടാനും കാണാനും

കൊതിച്ചവൾ

അടുത്തേക്കോടിവരും

പാടുമ്പോലെ പറയും

സമയത്തെ സംഗീതമാക്കും

പാശ്ചാത്തലത്തിൽ

റാഫിയും കിഷോറും മുകേഷും

ഒരുമിച്ചൊരു പ്രണയഗാനം പാടും

ദുപ്പട്ട മറച്ചകരിനീലക്കണ്ണുകൾ

പ്രാവുപോലെ കുറുകും

എന്തിനായിങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നേയെന്നു

ചോദിച്ചു

തട്ടി വിളിക്കുന്നുണ്ടാവുമവൾ....

സ്വപ്നത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയിലെ

ഇങ്ങിനെ ചിലതട്ടി വിളിക്കലുകൾ

അനിവാര്യതയാണെന്നോർത്ത്

മെല്ലെപ്പറയും

‘പ്രാർത്ഥിച്ചാ കിടന്നത്....

.....
haris edavana

വീട്ടിൽ വരവ്

2011-10-03T21:01:00.000+05:30

ആദിത്യശങ്കർ

നാട്ടിലേക്കോടുന്ന ബസ്സുകൾക്ക്
ഒരു പ്രത്യേക മണം.

അവ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു
നായാട്ടുകമ്പം മൂത്ത് കാടു കേറുന്ന
അമ്മാവന്മാർക്ക് വഴികാട്ടി
അതിഗൌരവത്തോടെ നടക്കുന്ന
വേട്ടനായ്ക്കളുടെ വിയർപ്പ് .

ഭം‌ഗിയുള്ള ഒരു വരി കൊണ്ടോ വാക്ക് കൊണ്ടോ
സൂര്യൻ ഇടയ്ക്കിടെ ജനാലയ്ക്കൽ ഇടപെടുന്നു;

അവയോടൊത്ത് നാം പങ്കിടുന്നു
നിഷ്കളങ്കവും കൈതമുള്ള് പോലെ
കൂർത്തതുമായ ഒരേകാന്തത

ഗ്രാമരാത്രികൾ തിരിച്ചു തരും
ഒരു കടും മണം

ഒരു മരത്തിൽ നിന്നു മറ്റൊന്നിലേക്ക്
നടക്കുകയാണ് ഞാനെന്നു തോന്നി.
കുറച്ചുകൂടി ചെന്നാൽ ഓടിവരവായി
കാത്തുമടുത്തവരെപ്പോലെ വീട്ടുവിളക്കുകൾ.

പക്ഷെ
ചെമ്മൺ‌ പാതകളുടെ പരിചിത വളവുകളേക്കാളും
സിനിമാ പോസ്റ്ററുകളിലെ വടിവുകളേക്കാളും
മണ്ണിന്റെ മുറിവുകളിലെ
മഴയുടെ ജലതരം‌ഗത്തേക്കാളും മുമ്പ്
ഓടിയെത്തുന്നു

വീടിന്റെ ഇരുണ്ട മൂല
ഒരു കടൽക്കോണായി സങ്കല്പിച്ച്
ഏകാന്തതയിൽ നിന്നു
ദൂരങ്ങളിലേക്കു ലോഹസന്ദേശങ്ങളയക്കും
എന്റെ അനിയനും
അവന്റെ മോർ‌സ്‌ക്കോഡും.

അരാജ്യകകവിതകൾ

2011-09-03T20:36:00.001+05:30

സച്ചിദാനന്ദൻ കല്പറ്റ നാരായണൻ പി പി രാമചന്ദ്രൻ പി എൻ ഗോപീകൃഷ്ണൻ
പി രാമൻ വി എം ഗിരിജ വീരാൻ‌കുട്ടി സെബാസ്റ്റ്യൻ കരുണാകരൻ സർജു കുഴൂർ വിത്സൺ കവിത ബാലകൃഷ്ണൻ വിഷ്ണുപ്രസാദ്ലതീഷ് മോഹൻ
കൃസ്പിൻ ജോസഫ് നിരഞ്ജൻ ജയദേവ് എം ആർ വിഷ്ണുപ്രസാദ്
എം ആർ അനിൽ‌കുമാർ അഭിരാമി ദേവസേന ........

30കവിതകളുടെ സമാഹാരം
ബൂലോകകവിതാ അടയാളം
കവിതകളിലേക്ക് ...

പെരുന്നാള്‍

2011-08-28T18:58:00.001+05:30

ചുളുക്കുവീണ പെരുന്നാളുകൾ
തേച്ചു നിവർത്തിയെടുക്കാൻ
എത്ര കനലാ കത്തിച്ചു
ഇസ്തിരിപ്പെട്ടി നിറച്ചതു

അയലത്തെബിരിയാണി
മണംകരളിനെ പിടപ്പിക്കുമ്പോൾ
ഉമ്മ ഒറ്റവാക്കിൽവയറുനിറച്ചു
ബിരിയാണിതിന്നിക്കും
പടച്ചോന്റെ കാരുണ്യംകടലാ മോനെ...

ആ കടലും കടന്നുപോയപ്പോഴാണൂ
കരഞ്ഞ കണ്ണുകളൊക്കെ ചിരിച്ചതും
ഞാൻ മാത്രമെല്ലാ പെരുന്നാളിനും കരഞ്ഞതും

എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ ചെറിയപെരുന്നാളാശംസകള്‍

ഹാരിസ് എടവന

ചുവരെഴുത്ത്...

2011-08-16T18:40:00.001+05:30

പറയുവാനുള്ളതെല്ലാം നീ, നിന്റെ മുറിയിലെ

തണുത്ത ചുവരുകളോടു മാത്രമാണു പറഞ്ഞത്.....

മറവിയുടെ ജനാലകള്‍ തുറന്നു, നീ ഉറങ്ങിയ മുറിയിലേക്കു

ഞാന്‍ വന്നപ്പോഴേക്കും...

നിന്റെ അവസാന ശ്വാസവും,

ഗന്ധവും, മുറി വിട്ടകന്നു പോയിരുന്നു......

അപ്പോള്‍ നിന്റെ ചുമരുകള്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞത്,

എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല......

ഒരു പക്ഷെ അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം, എന്റെ കല്ലറയിലെ,

ജീര്‍ണ്ണിച്ച ചുമരുകള്‍ എനിക്കു പറഞ്ഞു തരുമായിരിക്കും..!!!?

കറങ്ങുന്ന...

2011-08-12T23:18:00.000+05:30

കറങ്ങുന്ന പമ്പരം
നൂലുകൊണ്ടെടുക്കുകയാണൊരു കുട്ടി

അവന്റെ കൗതുകം
മുറ്റത്തിന്നോരത്തെ
കാശിത്തുമ്പകളില്‍
കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന വെയില്‍
കണ്ണുചിമ്മിത്തുറന്നതും
ചുറ്റും വട്ടംവരച്ച്
നൂലുചുറ്റി വെച്ച പമ്പരങ്ങളെ
എറിഞ്ഞുതെറിപ്പിച്ച കൂട്ടുകാരെ
അതുവഴിപോയൊരാളോര്‍മിക്കുന്നു

ഏറുകൊണ്ട
പമ്പരംപോലെ
കളത്തിനുപുറത്തുതെറിച്ചൊരാളുടെയുടല്‍
ട്രാക്കില്‍ നിന്നെടുത്തു മാറ്റുന്നു
ണ്ടതേ സമയം
മറ്റൊരിടത്ത്

കറങ്ങുന്ന ഭൂമി
കൈയിലെടുത്തു കാണിക്കു
മൊരാളിതെല്ലാം കണ്ടു
ചിരിക്കുന്നതുനോക്കി
ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി നോക്കി
ഒന്നും മിണ്ടാതെ
കറങ്ങുന്ന ജീവിതത്തെ
കയറു കൊണ്ടെടുക്കുന്നു.

നാട്ടുവഴികള്‍

2011-08-03T19:28:00.000+05:30

ഇറങ്ങിയിടം തൊട്ട്
നടന്നു പോകുമ്പോൾ
കിതച്ചിരിക്കുമ്പോൾ
നാട് പറയുന്നുണ്ട്
തിരിച്ചുപോവാൻ

വിൽക്കുവാൻ വെച്ചിടങ്ങളിൽ
വിലപേശുന്ന ബോർഡുകളിൽ
മതിപ്പുപറയുന്ന ബ്രോക്കർമാർ
കണ്ണിറുക്കുന്നുണ്ട്
കയ്യിലുള്ളകാശിനു
ഒരുകിലോ മത്തികിട്ടിയാലയെന്നു
കളിയാക്കുന്നുണ്ട് കലുങ്കുകൾ

നാടേയെന്നു വിളിച്ചുമോർത്തും
നെഞ്ചിലിട്ടു പാട്ടായും കവിതയായും
മൂളിയും രാവുതീർന്നുപോയെതു മിച്ചമെന്നോരോ
നടവഴിയുമോർമ്മിപ്പിക്കുന്നു

മരം പെയ്യുന്നേയില്ല
കാക്കപോലുമിരിക്കാത്ത
ടവറേ
നാടുമുഴുവനൊളിഞ്ഞുനോക്കുന്നതെന്തിനാ....

കണ്ടാലുമറിയില്ല
നാലുകാര്യമില്ലാതെയാരും മിണ്ടില്ല
നഗരത്തിലേക്കൊലിച്ചുപോയെടോ
നാടെന്നു ചങ്ങാതി

കൂലിയോക്കെകൂടി കൂടി
വർഗ്ഗവും സമരവുമില്ലാതെ
വിപ്ലവത്തിനൊക്കെ
മണ്ഡരിപിടിച്ചുപോയെന്നു
നരച്ചകൊടിമരങ്ങൾ.

നാടെന്നു പറയുമ്പോൾ
നാവിലാദ്യമെത്തുന്ന
മാർക്കിസ്റ്റ് നാണുവേട്ടാ
ബീഡിവലിച്ചു വലിച്ചു
ബീഡിക്കുറ്റിപോലായിപ്പോയല്ലോ?
‘കമ്യൂണിസ്റ്റാവാൻ ഒരു നായിന്റെമോനെയും
കിട്ടുന്നില്ല മാപ്ലേയെന്നു
പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും
ദേ..തെങ്ങുമുറിച്ചാൽ
കൂലിക്കൊപ്പം തെങ്ങുഫ്രീയെന്നൊരു
പരസ്യം
മഴനനയുന്നു

നന്നങ്ങാടി

2011-07-26T02:18:00.000+05:30

ഭൂമിയിൽ
അവസാനം
മരിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ
അടക്കുവാൻ
ആരുമുണ്ടാവില്ല.

അപ്പോൾ
ഭൂമി കുഴിയും
ആകാശം
മൂടിയും ആകും

ഭൂമി ഒരാൾക്കുള്ള
ശവപ്പെട്ടി
മാത്രം...

പ്രപഞ്ചത്തെ
പിന്നീടെപ്പോഴൊ
ആരൊക്കെയൊ
എവിടെയൊക്കെയൊ
ഇരുന്ന് കുഴിച്ചു കുഴിച്ചു
നോക്കുമ്പോൾ
ഭൂമിയും കാഴ്ച്ചയിൽ
പെടാതിരിക്കില്ല;
ഉള്ളിൽ ദഹിക്കാത്ത
കുറച്ചസ്ഥികളുമായ്
ഒരു നന്നങ്ങാടി.

കടലേ...

2011-07-23T12:54:00.001+05:30

ശക്തിയായ് തിരയടിക്കും മുമ്പ്
കടലൊന്നു പിന്‍വലിയുമത്രേ
ശക്തിയായ് കല്ലെറിയും മുമ്പ്
കവണയാഞ്ഞു വലിയുമ്പോലെ

കടല്‍ പിന്‍വലിയും തോറും
കര തെളിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞുവന്ന ആഹ്ലാദത്തില്‍
നമ്മളൊപ്പം നടന്നു

പൊടുന്നനെ കാണായി
കടലിനും കരയ്ക്കുമിടയില്‍
ജീവിച്ചവരുടെ കാല്പാടുകള്‍
കരയ്ക്കു കയറാനാവാതെ കരയോടുതൊട്ട്
കടല്‍വെള്ളത്തിലാരുമറിയാതെ
മുങ്ങിപ്പൊയവരുടെ
അത്ഭുതഗേഹങ്ങള്‍

ഒരുമിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച്
കൈകോര്‍ത്ത്
കടലിലേയ്ക്കിറങ്ങിപ്പോയവരുടെ
മണിയറകള്‍
വെള്ളമപ്പോഴുമടര്‍ന്നു വീണുകൊണ്ടിരുന്ന
ജനലുകളിലൂടെ
സ്വാസ്ഥ്യമടര്‍ന്നുവീണ പരിഭ്രാന്തിയില്‍
പൊടുന്നനെയവരുടെ
നിലവിളികള്‍ കേള്‍ക്കായി

പിന്നെയും
കാണായി കേള്‍ക്കായി
കടല്‍മരങ്ങളില്‍ കാറ്റുപിടിക്കുന്ന
വഴുവഴുപ്പന്‍ സീല്‍ക്കാരങ്ങള്‍
കടലിന്നടിയില്‍ മറ്റൊരു നഗരം പണിഞ്ഞ്
വിശന്നുമരിച്ചവര്‍ കുടിപാര്‍ക്കുമിടങ്ങള്‍

അഗാധസ്നേഹമെന്ന്
ആഴക്കടലിനെ വിളിച്ചതാരെന്ന്
തോന്നിപ്പോവുകയാണിപ്പോള്‍

പിന്‍വലിഞ്ഞ
കടലിനെക്കുറിച്ചൊരാധി
ചുറ്റും ചുറ്റും നിറയുമ്പോള്‍
മറ്റൊരിരുട്ടിനുമില്ലാത്തൊരിരുട്ട്
കണ്ണിനുള്ളില്‍ കനക്കുമ്പോള്‍
തുറന്ന വലിപ്പ്
വിസ്മയം കാണിച്ച്
വലിച്ചടയ്ക്കുംപോലെ
കടലേ...

കഴുതകളെക്കുറിച്ച് ചില സംശയങ്ങള്‍.

2011-07-15T15:24:00.004+05:30

തെരുവിനൊത്ത നടുക്ക്
ചിന്താവ്യാകുലം തല കുമ്പിട്ട്
അടൂര്‍ സിനിമയിലെ നായകനെപ്പോലെ
എന്താവും അവയിത്ര ഗാഡമായി ആലോചിക്കുന്നത്..?

സത്യത്തില്‍ ഇവറ്റകള്‍ ഈ കരഞ്ഞു തീര്ക്കുന്നത്
നമ്മളാ പറഞ്ഞു പഴകിയ'മറ്റേ' കാര്യം തന്നാണോ...
വൃത്തികേട്ടതും ഭയാനകവുമെന്ന് നമ്മള്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ആ കരച്ചിലുകള്‍ക്ക്,
യോഗക്രിയക്കോ,ശ്വസനക്രിയക്കൊ പ്രാര്‍ത്ഥന ഗീതങ്ങള്‍‍ക്കോ,
ഏത്തമിടലുകള്‍ക്കോ ഇല്ലാത്തത്ര ശമന ശക്തിയെന്നൊ..?

ഒരു വേള,ഈ ഗാഡ ചിന്ത, കവിതകളെക്കുറിച്ചാവുമോ..
കവികളെക്കുറിച്ചും കാഴ്ച്ചക്കാരെക്കുറിച്ചുമാണോ..
എവിടേക്കോടിയാലും പോയിടത്തേക്കു തന്നെ തിരിച്ചു വരുന്ന
വിഷ്ണുമാഷിന്റെ 'പശു'വിനെക്കുറിച്ചാവാമോ
ഒരിടത്തേക്കും ഒരിക്കല്‍ പൊലും ഓടി നോക്കാത്ത തന്നെക്കുറിച്ചു തന്നെയാവുമോ..

സിനിമകളെക്കുറിച്ചാവുമോ..
പണ്ട് തെരുവുകളില്‍ ഇത്ര ചവറുകളില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത്
വിശന്നു വലഞ്ഞ് അല‍ഞ്ഞു നടന്ന ഒരുനാള്‍
കീറി അകത്താക്കിയ ആ പഴയ
'ആഗ്രഹാരത്തിലെ കഴുതകളുടെ' സിനിമാ പൊസ്റ്ററിനെക്കുറിച്ചാവുമോ..
അഗ്രഹാരങ്ങളിലോ പള്ളികളിലൊ അകപ്പെട്ടു പോയ കഴുതകളെക്കുറിച്ചോ.

ഒരു പക്ഷെ,ഒരു സിനിമ പിടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാവുമോ.
സിനിമ,ഒരു കഴുതയെ ഓടിച്ചിട്ട് പിടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാകുമോ..
തല തിരിച്ചിടലാണ് ഫാഷന്‍ കാഴ്ച്ചക്കും കവിതക്കുമെന്ന് കഴുതകള്‍ക്കറിയാമോ..
(ഉദാഹരണത്തിന്,പക്ഷികളുടെ ശിഖരങ്ങളില്‍ നിന്നും മരങ്ങള്‍ കൂട്ടം കൂട്ടമായി പറന്നു പോയി എന്നു പറയുമ്പോള്‍ കാഴ്ച്ചയുടെ പല സാധ്യതകള്‍ അവശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്)

പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചോ ഒറ്റപ്പെടലിനെക്കുറിച്ചോ ആവുമോ..
തെരുവില്‍ വിളക്കുകാലില്‍ ചുവട്ടില് ‍എല്ലാവരുമുറങ്ങുന്ന രാപാതിരാ നേരം
ഒറ്റയ്ക്കു നിന്നു നനഞ്ഞു തീര്‍ത്ത പനിമഴയുടെ ഓര്‍മ്മയിലാവുമോ.

അനസ്യൂതം തന്നെ കടന്നു പൊകുന്ന മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചാവുമോ..
ഇതിലേ കടന്നു പോയതും,
ഇപ്പോള്‍ നേര്‍ത്ത് നേര്‍ത്ത് ഇല്ലാതായിപ്പോയതുമായ,
ചെറുത്തു നില്പ്പിന്റെ മനുഷ്യ ജാഥകളെക്കുറിച്ചാവുമോ...
ഒരു വേള,മദനിയെക്കുറിച്ചാവുമോ
അട്ടഹാസങ്ങളുടേയും ആക്രോശങ്ങളൂടേയും കാലത്ത് അയാളെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നവര്‍
തോണ്ട കീറിയുള്ള ആര്‍ത്തനാദങ്ങളെ ഇപ്പോള്‍ അവിശ്വസിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാവുമോ..
മോപ്പസാങ്ങിന്റെ ആ പഴയ കഥയിലെ
വാതു വെച്ച് ദീര്‍ഘകാലം തടവുജീവിതം നയിച്ച,
ഒടുവില്‍ വാതു തുക വേണ്ടെന്നു വെച്ച്
ആഹ്ലാദത്തോടെ നടന്നു പോയ ആ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചാണോ..

ചുമ്മന്നു ചുമന്നു ഒടുവില്‍ വഴിയിലുപേക്ഷിച്ച
ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ ഭാണ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചാവുമോ..

ഗാഡചിന്തയുടെ അല്പം ചില ഇടവേളകളില്‍ ഇവ
ഇങ്ങനെ പല്ലിളിക്കുന്നത് എന്തിനാവാം..
പല്ലിളി തന്നെയാണോ അത്..
അതോ,മോണോലിസയുടേതു പോലെ
നമുക്കൊന്നും തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ..

-----ഹാരിസ്(www.koodaranji.blogspot.com)

കുട്ടിയും വരയും

2011-07-02T21:01:00.000+05:30

പടംവരക്ലാസ്സില്‍
നിവര്‍ത്തിവെച്ച
ആകാശത്തില്‍
കുട്ടി വരയ്ക്കുന്നു

കുട്ടിയുടെ വര
ഒരുറപ്പുമില്ലാത്ത
ജീവിതം പോലെ

നിന്റെ വര
കൊച്ചിയില്‍ നിന്നു
കോഴിക്കോട്ടേക്കാണല്ലോ
എന്ന് മാഷ് നോക്കുമ്പോള്‍
കൊച്ചിയും കോഴിക്കോടും കഴിഞ്ഞ്
നേരമെത്രയായെന്ന മട്ടില്‍
കുട്ടി മാഷെ നോക്കുന്നു

കാറ്റിനും മരങ്ങള്‍ക്കും മുകളിലൂടെ
കുട്ടിയുടെ വരയൊരു കരിമ്പാതയാകുന്നു
അവിടെയൊരു
വീടുണ്ടായിരുന്നിടത്ത്
അച്ഛനുമമ്മയുമുണ്ടായിരുന്നിടത്ത്
ചിരിച്ചും കളിച്ചുമൂഞ്ഞാലിലിരുന്നുമാവരയെപ്പോഴോ
മാഷിന്റെ കണ്ണും മൂക്കും
കണ്ണടയും വരയ്ക്കുന്നു
മാഷ്ക്ക് വരയ്ക്കാനൊരു
ബോര്‍ഡു വരയ്ക്കുന്നു
ചായപ്പെന്‍സിലും
സ്വപ്നങ്ങളും വരയ്ക്കുന്നു
മാഷ്ക്ക്
ഇരിക്കാനൊരു
കസേര വരയ്ക്കുന്നു

മാഷാ കസേരയിലിരുന്ന്
അവനെത്തന്നെ നോക്കുന്നു

വരയപ്പോഴും
ഒരുറപ്പുമില്ലാത്ത
ജീവിതം തന്നെയായ്
വരഞ്ഞു വരഞ്ഞു പോകുന്നു !

ഒരിത്

2011-06-21T18:35:00.006+05:30

നസീർ കടിക്കാട്

...............................

അങ്ങിനെയാ മത്തി

ചിലേടത്തൊക്കെ ചാള

മഴക്കാലത്തിനും

വേനൽക്കാലത്തിനുമിടയിൽ

അടിവയറുഴിഞ്ഞുഴിഞ്ഞ്

കടലിൽ കിടന്ന്

ആയിരക്കണക്കിനു മനുഷ്യരെ പെറ്റു

എത്രയായാലും മനുഷ്യനല്ലേയെന്നാ മത്തി

നെഞ്ചത്തടിച്ചു നിലവിളിക്കുന്നതു കേട്ടിട്ടതാ

കടലിനടുത്തുള്ള

കാറ്റത്തു വീണ

വീട്ടിലിരുന്നൊരമ്മ

ഉറക്കത്തിലെണീറ്റോടി

അമ്മേ

അമ്മയുടെ മോനാണ്

ഏട്ടാ

ഏട്ടന്റനിയനാണ്

ന്റെ മോനേ

ന്റനിയാ

ദൈവത്തിനു മടുത്തു

സമയം പോകുന്നില്ലല്ലോയെന്നു

ദൈവം

പഴം തൊലിയുരിച്ചു തിന്നു

പൈനാപ്പിൾ ചെത്തി മുറിച്ചു

അരിക്കിപ്പോൾ

ആ മണമില്ലല്ലോയെന്നു

അങ്ങിനെയങ്ങ് അസൂയപ്പെട്ടു

കോഴിയെ

ആടിനെ

പോത്തിനെ

വളർത്തി വളർത്തി

മുറിച്ചു വേവിച്ചു തിന്നു

ഛർദ്ദിക്കുകയെന്നാൽ

വള്ളത്തോൾ നാരായണമേനോനാണോ

നാലാപ്പാടനാണോ

കുമാരനാശാനാണോ

ആ കാറ്റാണോ

കാറ്റത്തു വീണ മഴയാണോ

മഴ നടന്ന മരമാണോ

മരം പെയ്ത കണ്ണാണോ

കണ്ണു കുത്തിയ മിന്നലാണോ

മിന്നലു ചിഹ്നിയ ഇടിയാണോ

ഇടി കൊണ്ടയൊച്ചയാണോ

ആശാനാണോ

കളരിയാണോ

കവിതയ്ക്കു പുറത്താണോ

ഛർദ്ദിക്കുന്നതൊരു സുഖമാണ്

മീനിനുമുണ്ടാകില്ലേ

മനുഷ്യരെപ്പോലെ

ബർഗുമാനാകാനൊക്കെയൊരു

ഛർദ്ദിച്ചു ഛർദ്ദിച്ചു

ഉടലോടെ

നീലത്തിമിംഗലമാകാനൊരു മോഹം

കണ്ണുരുട്ടിയുരുട്ടി

ഇരുട്ടുരുട്ടിയുരുട്ടി

ചിരിച്ചോടാനൊരു ത്

കടപ്പുറത്തു നിൽക്കുമാ പുല്ലിന്റെയിത്

തൊട്ടടുത്തെയാ മരത്തിനോടത്

ഇക്കിളിയാക്കല്ലെ

ആക്കല്ലെ

ക്കല്ലെ

കല്ലെ

അങ്ങിനെയൊക്കെയല്ലെ

ഒരോട്ടോമാറ്റിക്ക് വാഷിംഗ് മെഷീനിൽ

ഒരാളുടെ

ഒരു വിട്ടിലെ

അതൊക്കെയൊന്നു കഴുകിയുണക്കിയെടുക്കുന്നത്

ദൈവം നടന്നു പോകുന്ന ദിവസം

2011-06-07T20:58:00.000+05:30

ആഴ്ചയിലൊരിയ്ക്കല്‍
ദൈവം
നടന്നാണ് പോവുക

വഴിയ്ക്കു വെച്ച്
യാദൃച്ഛികമായ് കണ്ടുമുട്ടിയാലും
തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത തരത്തില്‍
രൂപമോ ഭാവമോ
പറയാനാവാത്ത രൂപത്തില്‍

മീന്‍കൂക്കുപോലെ
നമ്മളിലതുതട്ടി
ആവശ്യമോ
അനാവശ്യമോ
എന്ന തോന്നലുമാത്രമുണര്‍ത്തിയേക്കും

വീണ്ടുമങ്ങനെ
നമ്മളാഴ്ന്നുപോകും
നമ്മുടെയാഴങ്ങളിലേക്ക്
ചതുപ്പുകളില്‍
വിരകളായ് പുതഞ്ഞു കിടക്കും

ദൈവം നടന്നോ
പറന്നോ പൊയ്ക്കോട്ടെ
നാമിതെല്ലാമറിയുന്നതെന്തിന്
എന്നൊരു മറവിയിലേക്ക് !

മറഞ്ഞുപോകുന്നവര്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നു

2011-06-06T19:50:00.000+05:30

ഓഫ് ലൈൻ മെസേജ്
ഒന്നും
പറഞ്ഞില്ലല്ലോ

കണ്ടു കണ്ടു
കാണാതാവുമ്പൊ തോന്നും
വൈറസു വന്നു ബ്ലോക്കായി പോയ
ഇമെയ്ലാണോ നിന്റേതെന്നു

ബോഗൺ വില്ലപൂത്തോ
കവിതയിലിപ്പോഴും
പ്രണയത്തിന്റെ ആഗോളീകരണമുണ്ടോ
ഗുൽമോഹറിന്റെ ചുവപ്പിനാരു
പേറ്റന്റെടുത്തു,
പറഞ്ഞും ചോദിച്ചും
വരുമ്പോഴേക്കും
ദേ ബിസിയൊന്നൊരു സ്റ്റാറ്റസ് ആണു?

തൊട്ടുനോക്കിയില്ല
അടുത്തുവന്നൊരു ചായകുടിച്ചില്ല
ഒരു സിഗരറ്റുപോലും ഒരുമിച്ചു വലിച്ചില്ല
എന്നിട്ടും വിളിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്
സുഹ്രുത്തേയൊന്നൊരുപാടു വട്ടം

കാണുന്നവരൊന്നും അറിയുന്നുണ്ടാവില്ല
കാണാത്തവരറിയുന്നുണ്ട്
എന്നാലും പറഞ്ഞൂകൂടായിരുന്നോ
മരിക്കും മുമ്പേ ഒരു സ്റ്റാറ്റസ് മെസ്സേജ് എങ്കിലും?

നഖം വെട്ടുമ്പോള്‍

2011-05-22T01:17:00.000+05:30

പണ്ടെന്നോ വെട്ടിയിട്ടനഖമാണ്
എങ്ങിനെയോ മേശക്കകത്ത്,
മേശവെടിപ്പാക്കുമ്പോള്‍
നിശ്ചലമായി അതെന്നെത്തന്നെനോക്കുന്നു.

പ്രണയവും ,വിപ്ലവവും , രതികാമനകളും കൊണ്ട്
തിളച്ചുതൂവിയ ചോരവിരലുകളുടെയറ്റത്ത്
ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നല്ലോയെന്ന്
കൈവെള്ളയിലെടുത്തുവച്ചപ്പോള്‍
അതതിന്റെ പഴയജീവിതത്തെ നോക്കാനായും പോലെ….

ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്കിടുമ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു.
മനസറിയാതെ വെട്ടിമാറ്റിയ
പഴയ സൌഹൃദങ്ങളെ,
സഹപാഠികളെ,
സഖാക്കളെ.

നോവില്ല നഖങ്ങള്‍ വെട്ടി മാറ്റുമ്പോള്‍
എങ്കിലും,
വേദനയില്ലാത്ത
ആ ശൂന്യതനിറയെ
ഇന്നതിന്നോര്‍മ്മ പകരുന്നു
നോവിന്റെ മുള്ളുകള്‍

വാതിൽ ചാരിയിട്ടേയുള്ളു

2011-05-21T19:47:00.003+05:30

രാമചന്ദ്രൻ വെട്ടിക്കാട്ട്

വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന്

ആരെങ്കിലും അകത്തു വരും

അമ്മയോ അച്ഛനോ ആകാം

ഞങ്ങൾ കാർട്ടൂൺ കാണുകയാകും

അല്ലെങ്കിൽ ഹോം വർക്ക്

അതുമല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ ബ്ലോക്കുകളടക്കി

പലതരം വീടുകളുണ്ടാക്കി

അച്ചനുമമ്മയുമായി അഭിനയിക്കുകയാകും

വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന്

ആരെങ്കിലും അകത്തു വരും

നാട്ടുകാരാകും

ഞങ്ങളീ മുറിയിൽ അടഞ്ഞിരിക്കിരിക്കുന്നത്

ഞങ്ങളെ അറിയാനായിരിക്കും

മറ്റാരുമറിയാതെ

അലിഞ്ഞില്ലാതാവാനായിരിക്കും

വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന്

ആരെങ്കിലും അകത്തു വരും

പോലീസാകും

ഞങ്ങളീ മുറിയിൽ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നത്

മുഖം നോക്കിയിരിക്കാനാകും

ഐസ് ക്രീമിൽ വിഷം ചേർത്തോ

ഫാനിൽ കുരുക്കിട്ടോ ചാകാനായിരിക്കും

ഞങ്ങളീ മുറിയിലൊന്നിരുന്നോട്ടെ

ഹില്‍ സ്റ്റേഷന്‍

2011-05-10T12:01:00.008+05:30

സന്തോഷ് പല്ലശ്ശന

ഏറെ കാത്തിരുന്നു....
നീയൊന്നു മിണ്ടാന്‍ .

ആരോ വരച്ചൊരു ചിത്രത്തിലെന്നപോല്‍
ഇളകാതെ
പച്ചയില്‍ നിന്റെ കുറുവരകള്‍,
ഉടല്‍വടിവൊത്ത തായ്ത്തടികള്‍ , ചില്ലകള്‍ ...

പലകൈകള്‍ കോര്‍ത്ത്
ആകാശത്തെ മറച്ചു പിടിച്ചിരുന്നു നീ.
ഊര്‍ന്നു വീണിരുന്നു
പിന്നെയും വെയില്‍ നൂലുകള്‍ .

ഒരോര്‍മ്മത്തെറ്റുപോലെ
ഒരു മലമുഴക്കിവേഴാമ്പല്‍
ഒരു പാട്ട് താഴേക്കടര്‍ത്തിയിട്ടു.
നിന്റെ ആത്മഹത്യ മുനമ്പില്‍ നിന്ന്
ഒരു കാറ്റ് എന്റെ മുറിവുകളെ തലോടി
മരണസാന്ത്വനമായി...

ആരെ കാണാനാണ്‌ നീ വന്നത്
എന്നൊരൊറ്റചോദ്യംകൊണ്ടാണ്
നിന്റെ ചില്ലകള്‍ക്ക് ചുഴലിപിടിച്ചത്...

എന്തേ വിഷാദം പൂണ്ടിങ്ങനെയൊക്കെ...?

സന്ദര്‍ശകര്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ
പ്ലാസ്റ്റിക് കൂനകളില്‍ ചവിട്ടി
ഞാന്‍ നിന്റെ നഗരവഴിയിലൂടെ ഓടി.....

തിരികെ മലയിറങ്ങുമ്പോള്‍
ഒരുപാട് ഇരുട്ടിയിരുന്നു.
കാട്ടുതീ കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ച്
നിന്റെ ഉടയാടകള്‍ കീറി
മേലോട്ടുയര്‍ത്തുന്നതു കണ്ടു...

കച്ചയഴിഞ്ഞ കുറേ മലകളും
അരമാത്രം മറച്ച കുറെ കുന്നുകളും
അടക്കിപ്പിടിച്ച തേങ്ങലുമായി
തലകുമ്പിട്ട് ചുറ്റും നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു.

മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മാത്തരാന്‍ ഹില്‍സ്റ്റേഷന്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ എഴുതിയത്....

ഉമ്മാച്ചു. (രാമചന്ദ്രൻ വെട്ടിക്കാട്ട്)

2011-04-24T20:04:00.001+05:30

ഉമ്മാച്ചു.

--------------------

ഉമ്മാച്ചു

നടത്തം തൊടങ്ങീന്ന്.

കൊല്ലത്തിലൊരിക്കെ

ഉമ്മാച്ചു

വീട്ടീന്നെറങ്ങി നടക്കും.

അവിടെക്കണ്ടൂ,

ഇവിടെക്കണ്ടൂന്ന്

ആളോള്

അടക്കം പറയും.

സെക്കന്റ് ഷിഫ്റ്റ്

കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോ

പൊഴക്കെപ്പാടത്ത്

കണ്ടൂന്ന്

സീതാറാം മില്ലീപ്പോണ

ശങ്കരുട്ട്യേട്ടൻ പിറ്റേസം

കുഞ്ഞുണ്ണ്യേട്ടന്റെ

ചായക്കടേല്

പറഞ്ഞ് കഥയുണ്ടാക്കും.

ചൂണ്ടപ്പാടത്തും

ഗുരുവായൂരും

കണ്ടോരുണ്ടാവും

ന്നാല്, ഉമ്മാച്ചു

ആരേനീം

ആരും ഉമ്മാച്ചൂനീം

കണ്ട്ട്ട് ണ്ടാവില്ല.

തെരഞ്ഞ്

ന്റെ ഉമ്മാച്ച്വോന്ന്

നെലോളിച്ച് തളർന്ന്

കല്ല്യാണിയേടത്തി

നാലുംകൂട്യേ മൂലേലെ

അത്താണീമ്മെ ചാരി

തല കുനിച്ചിരിക്കും.

ഒക്കേത്തിന്റേം

അവസാനം

പടിഞ്ഞാറേക്കോട്ടേലെ

ആശൂത്രീന്ന്

ആരേലും

എങ്ങനേങ്കിലും

പറഞ്ഞറീം

ഉമ്മാച്ചൂനെ കൊണ്ടരാൻ

ചെല്ലാൻ.

ഞാൻ ദാ

അപ്രത്തെ മാധവീടെ

വീട്ടീപ്പോയിട്ട് വരാണെന്ന

മട്ടിൽ ചിരിച്ചോണ്ട്

ഉമ്മാച്ചു

കല്ല്യാണിയേടത്തീടൊപ്പം

ബസ്സിറങ്ങി വരും.

കൊണ്ടോടിപ്പാടത്തെ പുഞ്ച

കൊയ്യാനായിട്ട്

തയ്യാറായി നിക്കണുണ്ടാവും

അപ്പോ.

തോർത്ത് തലേലിട്ട്

അരിവാളും

കറ്റകെട്ടാൻ

വാഴേടെ പോള

ഒണക്കിയ വള്ളീം കൊണ്ട്

ഉമ്മാച്ചു

കല്ല്യാണിയേട്ത്തീടൊപ്പം

പുഞ്ചനെല്ലിന്റെ

കൊതിപ്പിക്കുന്ന

മണത്തിലേക്കിറങ്ങും.

അടുത്ത കൊല്ലത്തേക്കുള്ള

ഉന്മാദത്തിന്റെ

വിത്തിനായിട്ട്.

------------------------------

രാമചന്ദ്രൻ വെട്ടിക്കാട്ട്.

ഇവിടെ സുഖമാണ്

2011-04-14T17:42:00.001+05:30

1

ഇവിടെ സുഖമാണ്

ഇത്തവണ ഉപ്പാടെ പേര്
വോട്ടുലീസ്റ്റിൽ ഇല്ലെന്നറിഞ്ഞു
സങ്കടപ്പെടേണ്ട
ഉപ്പാടെ ഈ മോനും
ഇന്നേവരെ വോട്ടു ചെയ്തിട്ടില്ല
ആരെങ്കിലും മുഖ്യമന്ത്രിയായിക്കോട്ടെ

ഉപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും സുഖമല്ലേ
ഇവിടെ
എനിക്കും സുഖമാണ്

2

പണയം വെച്ച സ്വർണ്ണം
അടുത്ത മാസം
എങ്ങിനെയെങ്കിലും എടുക്കാം

റൂമിലുള്ള ചിലർ
സഹായിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
അവർക്കുമുണ്ട്
നൂറുകൂട്ടം പണയങ്ങൾ
എന്നാലും
അവർ സഹായിക്കാതിരിക്കില്ല

അളിയനേയും മാമയേയും കാണാറുണ്ട്
അവർക്കും സുഖമാണ്

കരുണാകരന്റെ മോൻ
മുരളീധരൻ
ഇത്തവണ രക്ഷപ്പെടുമോ

3

ഇക്കൊല്ലം
വരാൻ പറ്റുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല

ഇന്നലെ രാത്രി
എല്ലാവരേയും സ്വപ്നം കണ്ടു
മോനെ
ഇക്കൊല്ലം തന്നെ
സ്ക്കൂളിൽ ചേർക്കണം

ചന്ദ്രൻ നായരുടെ മക്കൾ പഠിക്കുന്ന
സ്ക്കൂളിൽ തന്നെ

ഇവിടെയിപ്പോൾ നല്ല ചൂടാണ്
റൂമിൽ
എൽ‌.ഡി.എഫുകാരും യു.ഡി.എഫുകാരുമുണ്ട്
പണി കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ
നല്ല രസമാണ്
രാഷ്ട്രീയം പറഞ്ഞു
നേരം പോകുന്നതറിയില്ല

റൂമിൽ
എല്ലാവർക്കും സുഖമാണ്

4
കത്തിലില്ലാത്തത്

മനസ്സിലാവില്ല
എത്ര പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ല.

കാക്കയെന്നെ
ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്ന്
ഒന്നു കൊത്തി
ഇടം‌വലം നോക്കി
പറന്നു പോകുന്ന സുഖം

പുലിയും സിം‌ഹവും കടുവയും
വട്ടമിട്ടിരുന്ന്
കടിച്ചു കീറി
വിളമ്പുന്നതിന്റെ സുഖം

കരണ്ടു തിന്നുന്ന
എലിയുടെ
ഏകാഗ്രതയുടെ സുഖം

കാലൊച്ചയില്ലാതെ വരുന്ന
പൂച്ചയുടെ
കണ്ണു കത്തുന്ന
വെളുവെളുത്ത സുഖം

ഇവിടെ സുഖമാണ്

ഉപ്പിട്ടു
മുളകിട്ടു
പൊരിച്ച കോഴിയുടെ
നടന്നു തീരാത്ത കാലുകൾ
കടിച്ചു കടിച്ചു തിന്നുന്ന
സുഖം

5

നാളെ വെള്ളിയാഴ്ച
റൂമിൽ ആരും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല
ആറ്റൻ‌ബറോയുടെ
ഗാന്ധി സിനിമ കാണുകയാണ്

അളവ്

2011-04-11T00:13:00.000+05:30

എത്ര കാലം
കണ്ടിരിക്കും
ആകാശവും കടലും.

ഒരു നാള്‍
ആകാശം കൈകള്‍ നീട്ടി
കടലിനെ പൊക്കിയെടുക്കും.

പ്രണയമല്ലേ.
പതിവു പോലെ മടുക്കും.

കുറച്ചു കാലം
ഏകാന്തത അനുഭവിക്കട്ടെ
എന്ന് കരുതി
മരുഭൂമിയില്‍
കൊണ്ടിടും കടലിനെ.

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും
മരുഭുമിയില്‍
കടലുകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്
ഇങ്ങിനെയാണ്.

ഒരു നിശ്ശബ്ദതയുടെചുറ്റളവ്
കൃത്യമായി അളക്കുവാൻ
കഴിയാത്തതുപോലെ
കടലിന്റെ
ഏകാന്തതയും
അളക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല.

പന്ത്രണ്ടു നിലകളുള്ള ഒരു മരം

2011-04-06T00:21:00.000+05:30

സന്തോഷ് പല്ലശ്ശന

1.
പത്താം നിലയില്‍
ഇന്നലെ ഒരാള്‍ തൂങ്ങിമരിച്ചു.
മരിക്കുമ്പോള്‍
അയല്‍വീട്ടിലെ ശീലാവതിക്ക്
മുന്ന് മാസമായിരുന്നു.

ശവമടങ്ങി
ഗര്‍ഭമലസി.

ജാരരാത്രികളുടെ
തണുതണുത്ത
ഉറകള്‍ക്കുള്ളില്‍
തട്ടാതെ പൊട്ടാതെ
വാസ്തു പിന്നെയും
ഉറങ്ങി.

2.
ഒരു ദിവസം
നേരംവെളുത്തപ്പോള്‍
താഴെ ഒരു നഗ്നനക്ഷത്രം
അടര്‍ന്നു വീണിരിക്കുന്നു.

ഗന്ധര്‍വ്വന്മാര്‍
കൂട്ടത്തോടെ ഒളിവില്‍പോയി.
കുരച്ചുകൊണ്ടോടിയ പോലീസ് നായ
വാട്ടര്‍ടാങ്കില്‍ വീണ് മുങ്ങിച്ചത്തു.
തുറിച്ച കണ്ണിലെ നിലവിളി വായിക്കാതെ
കാക്കികള്‍ നായയെ സെല്യൂട്ടു ചെയ്തു.

3.
അതിവൃഷ്ടിയില്‍
മുകള്‍ നില അഭയാര്‍ത്ഥികളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

ഭൂമികുലുങ്ങിയപ്പോള്‍
സ്വയം മുറുകെ പിടിച്ച്
ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങിയോടി.

നിബിഢ വാസ്തുക്കളുടെ
വേരുകളുടെ നിലവിളികേട്ട്
അന്ന് തെരുവുകള്‍ ഞെട്ടിവിറച്ചു.

4.
മുറിവുകളില്‍ സിമന്റിട്ടടച്ച്
ഇതളുകളില്‍ ചായം പൂശി
പിന്നെയും നിന്നു
വാസ്തു.

മഞ്ഞപൂതലിച്ച പിത്തച്ചിരിയുമായി
ജാലകക്കണ്ണുകള്‍ രാത്രിയെ
തുറിച്ചുനോക്കി.

ജനം കലങ്ങിമറിഞ്ഞൊഴുകുന്ന
നഗര നദിക്കരെ
കടപുഴങ്ങാതെ
വാസ്തു കഥപറഞ്ഞുനിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ ...

ദൂരെ ദൂരെ
ഒരു കാട്ടില്‍
കുറെ പച്ചമരങ്ങള്‍ മഴയില്‍ കുളിച്ച്
ആകാശത്തേക്ക് കൈകള്‍ നീട്ടി
മേഘങ്ങളുടെ യൗവനത്തെ
തൊട്ടുണര്‍ത്തുകയായിരുന്നു.

വിധവ തയ്ക്കുന്നു

2011-03-30T16:53:00.009+05:30

നസീർ കടിക്കാട്

അവളുടെ തയ്യൽ‌യന്ത്രത്തിൽ
തീവണ്ടി
ചൂളം കുത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ
നൂലിഴയിലൂടെ ഉടൽ
പാലങ്ങളും തുരങ്കങ്ങളും കവച്ച്
പൂളമരത്തിനു മുകളിലൂടെ
ആകാശത്തേക്കു പായുകയാണ്.

തീവണ്ടിയിൽ
അവൾ അവളോടു മാത്രം
സൂചിമുന പോലെ സൂക്ഷിച്ച്
ചുണ്ടുകളനക്കി
അനേകം അളവുകളുള്ള ശരീരത്തെ
പാഠപുസ്തകത്തിന്റെ ഈണത്തിൽ
ഉറക്കെ വായിക്കുകയാണ്.

2

അവളുടെ തയ്യൽ‌യന്ത്രത്തിൽ
പല പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികൾ
ഓടിവന്നു
മുറ്റത്തു നിൽക്കുകയാണ്.

ഉടുപ്പു തുന്നാൻ വന്നതാണെന്ന്
മടിയിലേക്കും മാറിലേക്കും
ചാഞ്ഞു വീഴുന്ന മഴയിൽ
ചാരിവെച്ച കുട
മലകളിലേക്കു തുഴഞ്ഞു പോവുകയാണ്.

3

അവളുടെ തയ്യൽ‌യന്ത്രത്തിൽ
വെളുത്ത പതാക
എല്ലാം മറന്നു
പാടുകയാണ്.

കെട്ടിപ്പിടിച്ചു
കിതച്ചോടിയ വിരലുകൾ
താളം പിടിച്ചു ഇലകൾ തൊടുമ്പോൾ
കൈവെള്ളയിൽ മുഖം പൊത്തി
ദൈവത്തിന്റെ വിഗ്രഹം
പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ വിളിക്കുകയാണ്.

4

അവളുടെ തയ്യൽ‌യന്ത്രത്തിൽ
കണ്ണുകാണാത്ത മുലകൾ
ഇമകളിറുക്കി
പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ്.

അളന്നു മുറിച്ച
പല നിറത്തിലുള്ള ആകാശമിതാ
മാറത്തു
കൊളുത്തു തുന്നുകയാണ്
അരക്കെട്ടിൽ
പാവാട തുന്നുകയാണ്.

5

അവളുടെ തയ്യൽ‌യന്ത്രത്തിൽ
ദീർഘനിശ്വാസം പോലെ
കാറ്റ്
ഒളിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

മേഘങ്ങൾക്കു കുങ്കുമനിറമെന്ന്
അവൾ അവളോടുമാത്രം
ആകാശത്തെ കണ്ണാടിയിൽ
ഒന്നൊന്നായി അഴിച്ചെറിയുമ്പോൾ
കൊടുങ്കാറ്റുകൾ അവളെ
കുതിരപ്പുറത്തു കയറ്റി
പറന്നു പോകുകയാണ്.

പെരുവഴി

2011-03-29T01:34:00.002+05:30

ഇരുട്ടത്തെന്തോ
ഇഴഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നിയപ്പൊ
അടിച്ചങ്ങുകൊന്നു

ഇനിയെന്തു ചെറുക്കാനെന്നപോലെ
ഒരു കരച്ചില്‍ പോലും ദുര്‍വ്യയം ചെയ്യാതെ
അതാവട്ടെ കമഴ്‌ന്നുകിടന്നുതന്നു

ഇഴയുന്നതെല്ലാം പാമ്പല്ലെന്ന്
രാത്രിയൊത്തിരി നിലാവ്‌ തെറിപ്പിച്ചത്‌
കുപ്പായമ്പോലും നനച്ചില്ല

ചത്തുചുരുണ്ടത്‌
അണയ്ക്കാതിരിക്കാന്‍ മുറിച്ചുവച്ച
നടവഴിയുടെ ബാക്കിയായിരുന്നു!

തോര്‍ത്ത്‌

2011-03-28T11:25:00.000+05:30

പാതി തുറന്നിരുന്ന പാന്‍ ഡപ്പയില്‍
നുള്ളിയെടുത്തതിന്‍ കുഴി,
ആഫ്റ്റര്‍ഷേവിന്റെ മണം നനച്ച തോര്‍ത്ത്‌,
മലര്‍ന്ന കണ്ണിലും
നിവര്‍ന്ന വിരല്‍ത്തുമ്പിലും
ഒഴുകിത്തീരാത്ത സ്പന്ദനം

മാര്‍ക്കറ്റ്‌ ബില്‍ഡിംഗില്‍
രണ്ടാം നിലയിലെ
നാലാം മുറിയില്‍
ഒരൊറ്റക്കൊളുത്തിലിത്രയും
തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.

കരഞ്ഞു തേഞ്ഞ കട്ടിലില്‍
അക്കങ്ങളിട്ടു പൂട്ടിയ
തോല്‍പ്പെട്ടി

സൂത്രപ്പൂട്ടു തുറക്കാനാവാതെയാവാം
താക്കോലുമുപേക്ഷിച്ച്‌
അവന്‍ പോയ്ക്കളഞ്ഞത്‌.

രക്ഷ

2011-03-19T16:22:00.002+05:30

ഇരക്കു പിന്നില്‍ മറഞ്ഞിരുന്ന്
ഉള്ള ശബ്ദങ്ങളൊക്കെയും
വലിച്ചെടുക്കും വ്യാഘ്രം;
ആഞ്ഞുചാടലിന്‍
വേഗം കൂട്ടാന്‍.

ശബ്ദത്തിന്റെ കാടുണ്ടാക്കി
ചാടുമ്പോള്‍
ഇരയുടെ ഉള്ളിടിഞ്ഞ്
ഉള്ളിലേക്കു തന്നെ
വീഴണം.

ഇരയ്ക്കു മുകളില്‍
അര്‍ദ്ധനിമിഷത്തെ
വ്യാഘ്രപ്പന്തല്‍.

കുതിപ്പു കൂടിയാവണം
ഇരയേയും കടന്ന് നിലംകുത്തി
വീണു വ്യാഘ്രം;
തിരിഞ്ഞു
നോക്കിയതും,
ഇരയില്ല.

അരിയല്ലൂർ ശാന്തി

2011-03-10T13:47:00.001+05:30

Posted By: ഉമ്പാച്ചി

ഉച്ചപ്പടം
പപ്പടം
ഊണിനൊപ്പം
പൊടിച്ചു കുഴച്ചോ
കറി വരുന്നതിനു മുന്നേ
പൊട്ടിച്ചു ചവച്ചോ തീരും

വിശപ്പു മാറില്ല പൂതിയും തീരില്ല
അത്രമാത്രം
നീ കാണിച്ചതും
കൊതിപ്പിച്ചതുമെല്ലാം കൂടി

ഒരു വല്ലാത്ത സുഖം
എല്ലാം കണ്ട ഈ പ്രായത്തില്‍
നിന്നെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുന്നതു പോലും

കുളിപ്പുരയില്‍
നിന്റെ നനഞ്ഞ കഴുത്ത്‌ കാണുന്നേരം
ചുമരിനപ്പുറം നീ മുഴുവനും
നനഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടാകുമോ

ഒരു ദിവസം തന്നെ
ഇങ്ങനെ പലവട്ടം കുളിച്ചാല്‍
നിനക്കു ജലദോശം വരില്ലേ
പനി പിടിക്കില്ലേ നീ കിടപ്പിലാവില്ലേ

ഇത്രയും നര്‍ത്തകിമാരെ
തോഴികളായിക്കിട്ടാന്‍
നീയാര്‌, രാജാവിന്റെ മകളോ
ഒന്നു പോടീ

നിന്നെത്തന്നെ വേണമെന്നില്ല
പിന്നിലും ഇരു വശങ്ങളിലും
കൂടെത്തുള്ളുന്ന
ആട്ടക്കാരികളിലൊന്നിനെ മതി
നിന്നെപ്പറ്റി
ആലോചന പോയിട്ടുണ്ട്‌
കുരുത്തം കെട്ട്‌ പല പ്രകാരം
എല്ലാം പൊറുക്കണം ചെറുപ്പമായിക്കരുതി

ഇടവേളയില്‍
നിന്റെ ഭൃത്യന്‍മാര്‍
വിളക്കു തെളിക്കുന്നതു വരേ
നിന്നില്‍ തന്നെ മുഴുകി
മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ പോലും മറന്നിട്ടുണ്ട്‌

മൂത്രപ്പുരയില്‍ പോലും
ഞങ്ങളെഴുതീ നിന്റെ
നിന്ദാ സ്‌തുതി വചനങ്ങള്‍
നിന്നെ വിളിക്കാവുന്ന നമ്പറുകള്‍
സാക്ഷി നിന്റെ നാഭിച്ചുഴിയെന്നോര്‍ത്ത്‌
കുത്തിക്കെടുത്തിയ സിഗരറ്റു കുറ്റികള്‍

നിന്റെ ജന്മം വല്ലാത്തത്‌
എന്നൊന്നും പറഞ്ഞാല്‍ പോര
കാരണം
ഞങ്ങളുടെ വൃത്തികേടുകളത്രയും സഹിച്ച നീ
ഉച്ച ചരിഞ്ഞുള്ള സമയം
അമ്മയായി
അനിയത്തി പ്രാവായി
ഓപ്പോളും കുട്ട്യേടത്തിയുമായി
കുടംബങ്ങളുടെ കസ്‌തൂരിമാനായി
പുതിയ കുട്ടികളുടെ ക്ലാസ്‌മേറ്റു പോലുമായി
നീ ഭയങ്കരി തന്നെ

നിനക്കും പ്രായമായിരിക്കും
മരിച്ചോ മണ്ണടിഞ്ഞോ
ഒരു വിവരവുമില്ല
ഞാനും മരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
നിനക്കും നിത്യ ശാന്തി...

*കോഴിക്കോട് മലപ്പുറം ജില്ലകള്‍ക്കിടയിലെ അതിര്‍ത്തി ദേശമാണ് അരിയല്ലൂര്‍, അവിടത്തെ സിനിമാ ടാക്കീസ് ശാന്തി.

പ്രാര്‍ത്ഥനകളുടെ അത്താണി

2011-03-07T14:13:00.000+05:30

വംശം രേഖപ്പെടുത്താതെ പോയ
ഒരു ജീവിയുടെ
അവസാനപ്രാര്‍ത്ഥന
ദൈവവഴിയില്‍
ഇടയ്ക്കു വച്ച് നിശ്ചലമായ്.

അത് ഉറഞ്ഞുറഞ്ഞ്
ഒരത്താണിയായ് തീര്‍ന്നു;
ദൈവത്തിലേക്കു പോകുന്ന
പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ക്കു മാത്രം
കാണാവുന്നതും
ഇരിക്കാവുന്നതുമായ്
നിലകൊണ്ടങ്ങിനെ..

ഇല്ലാച്ചിറകുകള്‍ കുടഞ്ഞ്
ഇല്ലാക്കാലുകളിലിരുന്ന്
മിഴികളില്ലെങ്കിലുമടച്ച്
അത്താണിയില്‍ ഇളവേല്‍ക്കും
പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍.

പിന്നെ പറന്നേറാനുള്ള
ഊര്‍ജ്ജമാകുന്നതോടെ
പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ യാത്രയാകും
ഓരോ പ്രാര്‍ത്ഥനയും
ഇളവേറ്റ് പോകുമ്പോഴും
ഉറഞ്ഞുറഞ്ഞ് അത്താണി.

ഡ്രാഫ്റ്റ്

2011-03-05T17:12:00.001+05:30

കുഴൂര്‍ വിത്സണ്

ഓരോ തവണ
നീ ഫോണ്‍ വയ്ക്കുമ്പോഴും
ബര്ദുബായ് ജയിലിന്റെ
സാക്ഷ
ആ പോലീസുകാരന്
മുറുക്കിയടക്കുന്നതിന്റെ
ശബ്ദമെനിക്ക് കേള്ക്കാം

മിസ് കാള്

ജീവപര്യന്തം
തടവ് ശിക്ഷയില്
കഴിയുന്നവന്റെ
ജാമ്യഹര്ജിയാണത്

ഇരുട്ടില്
പേടിയാകുമ്പോള്

അമ്മേയെന്ന്
വിളിക്കാന്
ബാലന്സ്
ഇല്ലാത്തതിനാല്

നേരത്തെ
ഒരു മെസ്സേജ്
ഡ്രാഫ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു

ആത്മകഥ

2011-03-05T04:25:00.000+05:30

ഒരു മനസ്സിന്റെ ദൂരമേയുള്ളൂ
ബയോഡേറ്റയില്‍ നിന്നും
ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നെത്താനെങ്കില്‍
എന്തെളുപ്പം.
ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ അകലമേയുള്ളൂ
ഒരുപാട് നുണകള്‍ക്കും
ഇത്തിരി സത്യത്തിനും
ഇടയിലെങ്കില്‍
തൊഴില്‍പരിചയത്തിന്റെ
ആവശ്യമേയുണ്ടാവില്ലായിരുന്നു.
എഴുതിവക്കാനാവാത്ത സത്യങ്ങള്‍
മാത്രമല്ല,
പൂരിപ്പിക്കാത്ത യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളും
വിളക്കിപ്പിടിപ്പിച്ച നുണകളും
തൊങ്ങലുകള്‍ പോലുള്ള
കെട്ടിയൊരുക്കലുകളും കൂടിയുണ്ടാവണം
അവനവനെക്കുറിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ
വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍.
തൊഴിലന്വേഷണത്തിനിടയില്‍ എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ
ജീവചരിത്രം
ആത്മകഥയായി മൊഴിമാറ്റുമ്പോഴാണ്
ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്തവര്‍
നമുക്ക് മാതൃകയാകുന്നത്,
വിജയികളുടേതുമാത്രമായ
വഴികള്‍ കാണപ്പെടുന്നത്.

ആന, ഒരു വീട്ടുമൃഗമല്ല!

2011-03-02T13:07:00.004+05:30

കലാം

മന്ദം മന്ദം വീശി
സുഖം പകരുന്ന
വലിയ ചെവികളാണ്
ഭീമാകാരമായ ഒരു ശരീരത്തെ
കണ്ണില്‍ നിന്നും മറച്ചു പിടിക്കുന്നത്‌

അരയാല്‍ തണലിലെ
പനയോല നിറവില്‍
പണിക്കു നിൽക്കുമ്പോഴാണ്
തല വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുന്നത്

മുറിവായിൽ
കൊളുത്തി വലിക്കുമ്പോഴും
ചങ്ങലക്കിലുക്കം ആസ്വദിച്ചാണ്
താളത്തില്‍ നടക്കുന്നത്

ജടപിടിച്ച ഒരേയൊരോർമ്മയുടെ മറവില്‍
ഒരു മുറിവു പോലെ
കാട് ഉറങ്ങാതിരിപ്പുണ്ട്.

സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നു പറയാവുന്ന
പുളഞ്ഞൊഴുകുന്ന കാട്ടാറില്‍
തിമിര്‍ത്താടിയ കുറുമ്പ്
സിംഹാസനങ്ങളെ നോക്കി
ചിന്നംവിളിച്ച രണ്ട് കുടുസ്സുകണ്ണുകൾ

കടന്നല്‍ കൂട്ടിലേക്കൊരു കല്ലുപോലെ
ആത്മ ബോധത്തിലേക്കൊരു ചവിട്ടു മതി
കരുത്തിന്റെ മല മണ്ണ് കുഴിക്കും

ചങ്ങലകെട്ടുകള്‍ തമാശയാകും
ഏകാധിപത്യം കാട്ടിലേക്കുള്ള വഴി ചോദിക്കും

സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നൊക്കെ ആനക്കുട്ടികൾ

റോഡ് മുറിച്ചു കടക്കും

മുറിവേറ്റവരുടെ
ചരിത്രമെന്നൊക്കെ
ചരിത്രത്തിനും മുറിവേറ്റേക്കാം

കരുതിയിരിക്കുക
ആന,ഒരു വീട്ടുമൃഗമല്ല

മാതൃക

2011-03-01T00:50:00.004+05:30

ഇത്രയും ക്ഷമ പാടില്ല ചെടിയേ

നനയോ തടമോ കിട്ടാതെ പൂവിടുന്ന

നിന്നില്‍ നിന്നും പഠിക്കണം

സംവരണത്തിനു പഠിപ്പും പണിയും നേടിയ

ഞാന്‍ സ്വാശ്രയ തത്വം,

കോരുമ്പോള്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന

വെള്ളം മതിയെന്നു ശഠിച്ച്

നീ കിണറ്റു വക്കത്തു തന്നെ

നിന്നു കളഞ്ഞതല്ലേ,

വിനയത്തെ കുറിച്ച് ദിവസവും ഓര്‍മ്മിക്കുന്നതിന്

നിന്നെ ക്ഷമയുടെ അതിരിലേക്ക്

മാറ്റി നടാന്‍ പോകുന്നൂ ഞാന്‍.

bamsuri: പെയ്ത്ത്‌

2011-02-27T17:55:00.000+05:30

bamsuri: പെയ്ത്ത്‌

bamsuri: വഴികള്‍ തൊട്ടടുത്തിരുന്നു പറയുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുണ്ടോ ?

2011-02-27T17:54:00.000+05:30

bamsuri: വഴികള്‍ തൊട്ടടുത്തിരുന്നു പറയുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുണ്ടോ ?

ചരിത്രബോധം

2011-02-15T21:38:00.000+05:30

ഒരു യുദ്ധത്തിനും
സാക്ഷിയായിട്ടില്ല.
ഒരു സൈനികൻ പോലും
വെടിയേറ്റു മരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല.
ബോംബ് പൊട്ടുന്നതിന്റെ
ഭീകരശബ്ദവും കേട്ടിട്ടില്ല.
ഒരു വെടിയുണ്ടയേയും
വഴിതെറ്റിപ്പോലും
അഭിമുഖീകരിച്ചിട്ടില്ല.

എന്നിട്ടും
യുദ്ധമെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ
അരയാൽച്ചെടിയായി
പേടിച്ചു വിറയ്ക്കും ഞാൻ.

തീരെ കോൺസെൻട്രേഷനില്ലാത്ത
മണ്ടന്മാരേയും തെമ്മാടികളേയും
അകത്തിട്ടടച്ച
കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പിന്റെ
വാതിലിനു മുൻപിൽ
ചൂരൽവടിയുമായി
ദമോദരൻ മാഷിന്റെ രൂപത്തിൽ
ഹിറ്റ്ലർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ
പ്രത്യക്ഷകാരണങ്ങളും
പരോക്ഷകാരണങ്ങളും
എന്തെല്ലാമെന്ന്
ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന വിഷവാതകം
മുറിയിലേയ്ക്ക് തുറന്നുവിടും.

ഉത്തരമില്ല,
ആർക്കും.
കരയ്ക്ക് പിടിച്ചിട്ട
മീനുകളെപ്പോലെ
ശ്വാസംകിട്ടാതെ പിടയും
മണ്ടന്മാർ.

മീൻ കുട്ടയുടേയോ
വിയർപ്പിന്റെയോ
വർക്ക്ഷോപ്പിലെ ഗ്രീസിന്റെയോ
മണമുള്ള
ജൂതന്മാരും ക്രിസ്ത്യാനികളും
കമ്യൂണിസ്റ്റുകളും
അവിടെ അടിയും വെടിയുമേറ്റ്
പിടഞ്ഞുവീഴും

പക്ഷേ
ഒരാളും മരിച്ചതായി അറിവില്ല.
എന്നിട്ടും
യുദ്ധമെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ
ഒരരയാൽച്ചെടിയായി
പേടിച്ചു വിറയ്ക്കും ഞാൻ

ഇനിയുമൊരു യുദ്ധമുണ്ടാകരുതേയെന്ന്
മനമുരുകിപ്രാർത്ഥിയ്ക്കും
ഞങ്ങൾ X-E ലെ മണ്ടന്മാർ

മൂന്നാമതൊരു
ലോകമഹായുദ്ധമുണ്ടായാലും
ഞങ്ങൾക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ലെന്ന്
നല്ല കൂളായിരിക്കും
തൊട്ടപ്പുറത്തെ ഡിവിഷനിലെ
ബുദ്ധിമാന്മാർ

രണ്ടു കവികൾ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ..?

2011-02-14T20:39:00.002+05:30

ഹാരിസ്‌ എടവന

രണ്ടു കവികൾ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ
ആത്മാക്കൾ ഇറങ്ങിപ്പോവും
അവർ പിരിഞ്ഞു പോവും വരെ
കവിതകൾ
കോട്ടു വായിട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും

അക്ഷരങ്ങൾ ഇങ്ങിനെ പീഡിപ്പിക്കരുതെന്നു
മൌനമായിദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കും
പരദൂഷണത്തിന്റെമാലാഖമാർ
ചെകുത്താന്റെ
സ്തുതിഗീതങ്ങൾപാടി നടക്കും

രണ്ടു കവികൾ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ
പരസ്പരം മഹാകവികളായി
ഉയർത്തപ്പെടും
കവയത്രികൾ
വസ്ത്രാക്ഷേപം നടത്തപ്പെടും

കവികൾ
കണ്ടുമുട്ടാതിരിക്കട്ടെ...........

തിളക്കം

2011-02-14T09:50:00.000+05:30

അങ്ങനെയിരിയ്ക്കെ
അവനെ കാണാതാവുന്നു
അത്രനാളുമവനുണ്ടായിരുന്ന ഇടങ്ങളില്‍
പച്ചയുണങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നു

ഇത്രനാളുമുണ്ടായിരുന്ന കണ്ടുമുട്ടല്‍
ഇപ്പോളില്ലാതായതോര്‍ത്തോര്‍ത്തൊരു ദിനം
ഞാനവന്റെ വീട്ടിലേക്കു ചെന്നു

അവന്റമ്മയടുക്കളയില്‍
പാത്രംകഴുകുന്നു
അവര്‍ പറഞ്ഞു
മുറിയ്ക്കകത്തേയ്ക്കവന്‍ കയറിപ്പോയിട്ട്
ദിവസങ്ങളായെന്ന്

എനിക്കോര്‍മ്മ വന്നു
തന്റെ മുറിയ്ക്കുള്ളിലൊരു
സമുദ്രമുണ്ടെന്നവന്‍ പറഞ്ഞത്
അതിന്റെയടിത്തട്ടില്‍ നിന്നാണീ
സ്വര്‍ണ്ണത്തരികളെന്നു
പറഞ്ഞൊരിക്കല്‍ കാണിച്ചത്

വാതിലില്‍ തട്ടാതെ
വിളിയ്ക്കാതെ മടങ്ങുമ്പോഴുള്ളില്‍
സ്വര്‍ണ്ണത്തരികള്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ച്
തിളങ്ങുന്നതറിഞ്ഞു

അവനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോള്‍
അവന്റമ്മയുടെ കണ്ണിലുമൊരു
തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ !

വിവര്‍ത്തനം

2011-02-09T22:54:00.000+05:30

ഈത്തപ്പനകള്‍ ചോദിച്ചു
തുറിച്ച് നോക്കുന്നതെന്തിനു

വിവര്‍ത്തനശേഷമുള്ള
തെങ്ങുകളാണു
ഞങ്ങള്‍

മറന്നുവോ ?

9999 പേരുകൾ

2011-02-07T13:32:00.003+05:30

നസീർ കടിക്കാട്

നമുക്കിനി ഇത്രയൊക്കെയേ ചെയ്യാനുള്ളൂ

അവർ ചുംബിച്ചു.

സ്നേഹം അവൻ കാണുന്നുണ്ട് .അനങ്ങുന്നുണ്ട്.

അവൾ വയറു തലോടി.

അവനല്ല അവളാണ്

അവനവളുടെ വയറ്റിൽ കാതോർത്തു.

9999 പേരുകളുടെ പുസ്തകം നിവർത്തി

തിരയുവാൻ തുടങ്ങി.

എന്തെല്ലാം അർത്ഥങ്ങളാണീ

ആൺ‌കുട്ടികളുടെ പേരുകൾക്കെന്ന് അവളും

എത്ര അനർത്ഥങ്ങളാണീ

പെൺകുട്ടികളുടെ പേരുകൾക്കെന്ന് അവനും

പേജുകൾ മറിച്ചു മറിച്ച്

ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താനാവാതെ

പഴയ കാമുകിയുടെ പേരോർമ്മയിലേക്ക് അവനും

കാമുകന്റെ പേരോർമ്മയിലേക്ക് അവളും തെറിച്ചു.

പരിഭവിച്ചു.കലഹിച്ചു.

നമുക്കിനി ഇത്രയൊക്കെയേ ചെയ്യാനുള്ളൂ

അവർ പട്ടിണി കിടന്നു.

വയർ വീർത്തുവന്നു.

അവനോ അവളോ വയറ്റിൽ

വിശക്കുന്നുവെന്നു കൈകാലിട്ടടിച്ചു.

ഉണ്ണിയാർച്ചയെന്നോ ഝാൻസി റാണിയെന്നോ

ഒതേനനെന്നോ സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസെന്നോ

അവർ ഞെട്ടിയുണർന്നു.ചുംബിച്ചു.

എ എന്നോ ബി എന്നോ ഉദാഹരണപ്പെടുത്തിയാലോ

ഒന്നെന്നോ രണ്ടെന്നോ അക്കമാക്കിയാലോ

ൻ ൾ എന്നു ചില്ലക്ഷരത്തിലാക്കിയാലോ

! ? എന്നു ചിഹ്നരൂപമാക്കിയാലോ

മടുത്തു.പരിഭവിച്ചു.കലഹിച്ചു.

പിന്നേയും പട്ടിണി കിടന്നു.

പിന്നേയും വയർ വീർത്തുവന്നു.

അവനോ അവളോ വയറ്റിൽ

വിശക്കുന്നുവെന്നു കൈകാലിട്ടടിച്ചു.

ഭൂഗോളത്തോളം വീർത്ത വയറിന് അപ്പുറമിപ്പുറം

അവർ മുഖംവീർപ്പിച്ചിരുന്നു.

വയറിന്റെ മറവിൽ

അവളറിയാതെ അവനും

അവനറിയാതെ അവളും

കട്ടു തിന്നു.വയറു വീർപ്പിച്ചു.

പേരില്ലാതെ എനിക്കു ജനിക്കേണ്ടെന്ന്

അവനോ അവളോ

അവിടെക്കിടന്നു പ്രായപൂർത്തിയായി.

നമുക്കിനി ഇത്രയൊക്കെയേ ചെയ്യാനുള്ളൂ

അവർ ചുംബിച്ചു.

9999 പേരുകളുടെ പുസ്തകം നിവർത്തി

തിരയുവാൻ തുടങ്ങി.

സ്വത്വം / രൺജിത്ത് ചെമ്മാട്

2011-02-01T17:02:00.004+05:30

പുഴയും കടലും കാടുകളും നാടിനെ
'ട്രൂകോപ്പി അറ്റസ്റ്റ്' ചെയ്തപോലെ,
വയർ, മീശ, താടി, കഷണ്ടി എന്നീ ഗസറ്റഡ്
ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെക്കൊണ്ട് കൈയ്യൊപ്പിട്ടാണ്‌
ഞാൻ സമുദ്രങ്ങൾ മുറിച്ച് കടക്കാറുള്ളത്

ജാത്യാലുള്ളത് തൂത്താപ്പോകൂലാന്ന്
ഓരോ ക്ളീൻ ഷേവിലും അമ്മ
ചിത്രം മാറിയ മുഖത്തേയ്ക്ക് കണ്ണുരുട്ടും!

'എന്റെ നാട്ടിൽ വരുന്നോ' എന്ന് ഓരോ
സമുദ്രാതിർത്തിയിലും വലിയ കണ്ണിയുള്ള
വലയെറിഞ്ഞ് ഞാൻ മീൻപൊലിപ്പളക്കും

ഓരോ യൂറോപ്യൻ തീരങ്ങളിലും
ഞാനൊരേഷ്യൻ പ്രതിനിധിയായ്
കുറുകിച്ചുരുങ്ങാറുണ്ട്‌!
ചിത്രലിപികളിൽ തീണ്ടപ്പെട്ട്
കണ്ണുമങ്ങുന്ന ഏഷ്യൻ തെരുവുകളിൽൽ
'അമേസിംഗ് ഇന്ത്യ' ക്കാരനായി
ഞാൻ നമസ്തേ സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഉരുക്കു വ്യാളിയുടെ വയറുകീറി പുറത്തിറങ്ങിയ
മുംബായ് റെയില്‌വേ സ്റ്റേഷനിൽ
ചെമ്മാട്ടുകാരനായ എന്റെ വിളിയ്ക്ക്
അരേ മദിരാശിഭായ്, തുമാരീ ഗോഡ്സ് ഓൺ
കണ്ട്രി മേം സരൂർ ആവൂംഗാ അകേലാ ബാർ
എന്ന് വായിൽ വെള്ളമൂറിച്ച് അവരെന്നെ ഒരു
മലയാളി ഭായ്ജാനാക്കുന്നു!

കേരളപ്പെരുമയിലൊരു പൂരപ്പറമ്പിൽ
മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞിരിക്കേ അവനെന്നോട്
ങ്ങള്‌ മലപ്പൊറത്തോ കോയിക്കോടോ
എന്ന് ചോദ്യത്തിലൂടെ എന്റെ ഇടവഴികളെ
തിരിച്ചറിയുന്നു.

പാളയം സ്റ്റാൻഡിൽ ബസ് കാത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ
ങ്ങള്‌ ചെമ്മാട്ട്കാരനല്ലേന്ന് കൈകൊട്ടി വിളിച്ച്
അവന്റെ കാറിലൊരു ലിഫ്റ്റ് തരുന്നു..

ചെമ്മാട് മാർക്കറ്റ്ന്ന് മീൻ വാങ്ങി
ഒരു ലുങ്കിയിൽ തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ,
പാങ്ങോട്ടും പാടത്തേയ്ക്കാണാ? ഓട്ടോ കാലിയായി
പോവുകയാണെന്ന് ഒരുവൻ ഓട്ടോയിലേയ്ക്ക് കയറ്റുന്നു!

പാങ്ങോട്ടും പാടത്തെ സെവൻസ് ഗ്രൗണ്ടിലെ
ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് അവനെന്നോട് അമ്മ
അന്വോഷിക്കുന്നുവെന്ന് വീട്ടിലേയ്ക്ക് കൈ ചൂണ്ടുന്നു.

മീശയും വയറും കഷണ്ടിയും ചിത്രപ്പണി ചെയ്ത
എന്നെ ഏതാൾക്കൂട്ടവും വീട്ടിലേക്കെത്തിയ്ക്കുന്നത്
ഞാനൊരു നാട്ടിൻപുറത്തുകാരനായതുകൊണ്ടാവണം!

കുടിയേറ്റത്തിലെ കോർപ്പറേറ്റ് കൂലിക്കാലാളായി,
സ്യൂട്ടിനകം തണുപ്പിക്കാൻ മദ്യശാലയിലെത്തുമ്പോൾ
ഞാനാ മദ്യശാലാ കസ്റ്റമറായും
കാർപ്പാർക്കിനകത്തൊരു ലക്സസ് തണുപ്പിൽ
അവളെന്നെ ഉരസിത്തീപടർത്തുമ്പോൾ
ഞാനവളുടെമാത്രം ക്ളൈന്റായും
പിസാഹട്ടിലിരുന്നൊരു പിസ മാന്തുമ്പോൾ
ഞാനാ ടേബിൾ നമ്പറുകാരൻ മാത്രമായും മാറുന്നത്
പ്രവാസത്തിലേയ്ക്ക് കുടിയേറുന്നവന്റെ
ഊരും പേരും വർത്തമാനത്തിലേയ്ക്ക്
വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന്തുകൊണ്ടാകണം.

വെനീസിലെ വ്യാപാരി/ ഡി. സുബിന്‍

2011-01-25T18:56:00.000+05:30

കുനുകുനെയെഴുത്തുകള്‍അറിയിക്കുമെറുമ്പുകള്‍ അടിമുടികവരുന്നു ജനനേന്ദ്രിയം ഉത്തരമതിനില്ലെന്നു കരുതുന്നു ഭാനുമാനും തിരക്കില്‍നിന്നൊഴിവായി കിഴക്കുദിച്ചു പകയേറ്റാനാളുമുണ്ട് പലിശക്കാര്‍വരുംപോകുംകിഴക്കിന്റെ വെനീസിലെമണല്‍ത്തിട്ടയില്‍ ഒരുമൃതദേഹമുണ്ട് ചാഞ്ഞവെയില്‍ വീണിടുന്നു പുകയിലക്കച്ചവടം മുഹമ്മദാലി.

ഒരു തുമ്പപ്പൂ കൊണ്ട്...

2011-01-24T16:37:00.002+05:30

ഹൃദയമെങ്ങനെ പറിച്ചെടുത്തു
മരക്കൊമ്പില്‍ വെയ്ക്കും, മരിച്ചു പോകില്ലേ?
കഥയുടെ പകുതിയില്‍
കുഞ്ഞു കൌതുകം കണ്‍ വിടര്‍ത്തുന്നു.

ചതിയുടെ പുഴ നീന്തിക്കടന്ന
കുരങ്ങന്‍റെ കൌശലത്തില്‍
കൈകൊട്ടിയാര്‍ത്തുറങ്ങുമ്പോള്‍
ഉറക്കത്തിലും ഒരു കുഞ്ഞു ചിരിത്തുമ്പ
പൂത്തു നില്‍പ്പുണ്ട് ചുണ്ടരികില്‍..

കഥയില്ലാതെ പുഴ നീന്തി,
കരയില്ലാത്തോരിടത്ത്
കര പറ്റി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, കണ്ണേ,
ഏതു മരക്കൊമ്പിലും കെട്ടിവെക്കാവുന്ന
എത്രയോ ഹൃദയങ്ങളുണ്ട് ജന്മത്തിനെന്നു
നിന്നോട് പറയണമെന്നുണ്ട്.
ഹൃദയം പറിച്ചെടുക്കാനാവുമെന്നും
മരിച്ചു പോവില്ല, മരണത്തെക്കാള്‍
ആഴത്തില്‍, മുറിവില്‍, നിശബ്ദതയില്‍
ജീവിതപ്പെട്ടു പോകുമെന്നും
പറയണമെന്നുണ്ട്.

പക്ഷെ ഒരു തുമ്പച്ചിരിയില്‍ നിന്നും
വാരിയെടുത്ത നിലാവുമായി ഈ രാത്രി
വാക്കുകള്‍ക്ക് മീതെ തുളുമ്പിപ്പോകുന്നു!

സെറീന

കണ്ടെത്താത്ത വിലാസം /UNKNOWN ADDRESS

2011-01-23T13:31:00.000+05:30

പ്രിയ കവിതാ പ്രണയികളേ,
പ്രേരണ യു എ ഇ ,ഫിബ്രവരി 4 നു ഷാര്‍ജയിലെ ഇന്ത്യന്‍ അസ്സോസിയേഷന്‍ ഹാളില്‍ വെച്ച്
‘കണ്ടെത്താത്ത വിലാസം/UNKNOWN ADDRESS‘ എന്ന പേരില്‍ കവി അയ്യപ്പന്റെ സ്മരണയില്‍ മലയാള കവിതയുടെ ഒരു ദിവസം സംഘടിപ്പിക്കുന്നു. കവി പി എന്‍ ഗോപീകൃഷ്ണന്‍ പങ്കെടുക്കുന്നു.

ഡിജിറ്റൽ ഭോഗാ/നന്തര സാധ്യതകൾ

2011-01-20T02:26:00.007+05:30

രണ്‍‌ജിത്ത് ചെമ്മാട്

ഒരു ചരിവു നോട്ടത്തിന്റെ
വടം പിടിച്ച് കുത്തനെയുള്ള
പടവുകയറുന്ന,
അശ്രദ്ധയുടെ അരനിമിഷത്തിലൂടെ
വഴുക്കലുള്ള പടവിറങ്ങുന്ന,
ഉഭയജീവികളുള്ള പെരുംകുളത്തിന്റെ
പടവുകളിലൊന്നിലാണ്‌
എന്റെ പോറ്റുപുര.

കയറ്റിറക്കങ്ങളിലൂടെ പരുപരുത്ത്
പുറംതോടിന്‌ കട്ടി കൂടി
ഓരോ ആൺപൂവും
ഇന്നിലേയ്ക്ക പാകമാകുന്നു..

ഒഴുക്കും അഴുക്കുമില്ലാത്ത
ഉരസാത്ത രോമങ്ങളുള്ള,
പകരാത്ത പനിയുള്ള,
പെരുക്കാത്ത മുലകളുള്ള,
വരളാത്ത ചുണ്ടുകളുള്ള,
കൂമ്പാത്ത മിഴികളുള്ള,
ത്രിമാനവും ദ്വിമാനവുമായ
ചലിതവും നിശ്ചലവുമായ
ഡിജിറ്റൽ ഭോഗമാർഗ്ഗങ്ങളിപ്പോൾ
പുറം തോടിന്റെ കട്ടികുറയ്ക്കുന്നു...

ഏതു താഴ്വരകളിലും ഞാനിപ്പോൾ
അരളിപ്പൂക്കൾ വിരിയിക്കുന്നുണ്ട്,
ഉരച്ചുപൊള്ളിച്ചിടങ്ങളിൽ
ഉമ്മചേർത്ത് മായ്ക്കുന്നുണ്ട്
ഏത് മാന്തോപ്പിലെയും
ചുനയിൽ പൊള്ളുന്നുണ്ട്
ഏത് ചെമ്പരത്തിയും
പൂജയ്ക്കെടുക്കുന്നുണ്ട്...

ഓരോപൂജയ്ക്കുമൊടുവിൽ
വിഗ്രഹവും ശ്രീകോവിലും
തച്ചുടച്ച് കടലിൽതാഴ്ത്തുന്ന
താന്ത്രികവിദ്യ എത്ര ലളിതമായാണ്‌
ഞാൻ സ്വായത്തമാക്കിയത്!

90ഡിഗ്രിയിൽ ഷൂട്ട് ചെയ്ത്
ഏത് ആകാശഗോപുരങ്ങളെയും
ഞാൻ മറിച്ചിടാറുണ്ട്.

എറണാകുളം വീണ്ടും/ രാം‌മോഹന്‍ പാലിയത്ത്

2011-01-15T21:31:00.002+05:30

eranakulam veendum

ദേവീ സരസ്വതീ.....

2011-01-13T11:08:00.000+05:30

സാബു ഷണ്മുഖം

ദേവീ സരസ്വതീ ദിവ്യസുഗന്ധിയാം
താമരപ്പൂവിൽ നീ സൌമ്യം വിളങ്ങുന്നു
നിന്മുന്നിലർച്ചിക്കാനർച്ചനപ്പൂവില്ല
നിന്നെ ഞാൻ പൂജിക്കാനൊട്ടും നിനച്ചില്ല
തൂവമ്പിളിത്തൂവൽ ബാല്യം മുതൽക്ക് ഞാൻ
മഞ്ചാടിമൌനത്തിൽ മോഹിച്ചു നിന്മനം
നീയെൻ കളിത്തോഴിയായ് വന്നു പൂമര
ച്ചോട്ടിൽ നാം കല്ലുകൾ കൊത്തിക്കളിക്കുന്നു
കണ്ണാരം പൊത്തുമ്പോൾ കുന്നിമണിക്കണ്ണിൽ
കാലം മയിൽപ്പീലിക്കൌതുകമാകുന്നു
നിൻ കുഞ്ഞുപാവാടപ്പൂക്കളിലംബര
മാലോലമാടി നിറയുന്നു ചുറ്റിലും
സന്മഹൂർത്തങ്ങളിലാരാധനതോന്നി
ഉമ്മവെക്കാൻ ഞാൻ കൊതിച്ചുവോ നിഷ്ക്കളം ?

ദേവീ സരസ്വതീ, പൊൽക്കണി വീണയിൽ
നന്മ്യദുപല്ലവിയായ് നീ നിറയുന്നു
നിന്മുന്നിൽ സങ്കടസാഷ്ടാംഗമായില്ല
നിന്നോട് ഞാൻ വരം ചോദിച്ച് കേണില്ല
സപ്തവർണ്ണത്തിരക്കുള്ളിലുന്മത്തമാം
കൌമാര വിസ്മയം പൊട്ടിത്തരിക്കുന്നു
എൻ മുന്നിൽ കേശാദിപാദം നീയത്ഭുതം
നീയപ്സരാകാരകാന്തരഹസ്യവും
സ്വർണ്ണസിംഹാസനമുള്ളിലൊരുക്കി
ഞാൻ നിർമ്മലം നിന്നെ എടുത്തുവെച്ചു
നിന്റെയചുംബിതലജ്ജയിൽ നേർത്തലി
ഞ്ഞെന്റയലൌകിക പ്രേമദീപ്തികൾ
ഇടയുന്ന നെഞ്ചിടിപ്പോടു ഞാൻ നിൻ മുന്നി
ലിടറുന്നടിയോടെ മുടിയുന്നു വാക്കുകൾ

ദേവീ സരസ്വതീ , നീൾമിഴിത്താളിൽ നീ
ശാന്തമപാരം മഹാകാവ്യമാകുന്നു
നിന്മുന്നിൽ മന്ത്രക്കളങ്ങൾ വർച്ചില്ല
നിന്നെ ഞാൻ നാമജപത്താൽ വിളിച്ചില്ല
യൌവ്വനം വിങ്ങിപ്പുളഞ്ഞുപിടഞ്ഞ്തീർ
ന്നാതിരത്തേന്മാരി,യാകെ നനഞ്ഞു ഞാൻ
നിന്മാറിൽ തുള്ളിത്തുടിച്ചു നിന്നു, ത്രസി
ച്ചെന്റെയാദ്യത്തെ പദങ്ങൾ, വരികളും
നിന്നിൽഞാനാകെ തകർന്നുനിറഞ്ഞുനിൻ
സൌരഭം നീറിത്തുളുമ്പിസമസ്തവും
നിന്നിലലിഞ്ഞലഞ്ഞെത്തീയൊടുവി
ലെന്കാല്വെച്ചിറങ്ങിനിൻ കന്യാഹ്യദയത്തിൽ
എൻ ചുണ്ടിൽ തെന്നിത്തെറിച്ചുനിന്നു
തെറ്റിലൂറ്റങ്ങളൂറ്റിക്കുടിച്ച പദാവലി

ദേവീ സരസ്വതീ, സന്ധ്യയിലേകാന്ത
ശാലീനദീപികാന്യത്തമാടുന്ന നീ
നിന്മുന്നിൽ നിന്നെ മറന്ന് ഞാൻ നിന്നില്ല
നിന്നോട് കാത്തുരക്ഷിയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞില്ല
ഏതേത്കാലവും, മക്കാലമിക്കല-
മെക്കാലമെങ്കിലും കാലം കലിക്കുന്നു
വേർപാടിലെപ്പൊഴും വേദന വന്നെന്നെ
വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുവേദമായ് മാറുന്നു
അരുതെന്നറിഞ്ഞിട്ടുമരുതായ്കകൾ
ചെയ്യുമരുതാത്തറിവിന്റെയാഴങ്ങളാകുന്നു
എങ്ങനെയായാലുമൊന്നുമില്ലല്ലെങ്കി
ലെന്തായ്രുനാലുമത്രതന്നെ ചിരം
എന്നെന്നുമെല്ലാമതേപോലെയങ്ങനെ
യിങ്ങനെയായേതുമെന്തും വളരുന്നു

ചുടലക്കനലില്‍ ആനന്ദനൃത്തമാടുമ്പോള്‍ / കെ.രാജന്‍/ലേഖനം

2011-01-12T18:16:00.000+05:30

മലയാള കവിതയിലെ ഡയനീഷ്യന്‍ നൃത്തത്തിന്റെ ഇടമാണ്‌ എ.അയ്യപ്പന്റെ കവിതകള്‍. സദാചാര വിലക്കുകള്‍ക്ക്‌ അയവും ഉറക്കമൊഴിക്കലിന്റെ വിഭ്രമാനുഭവവും ഉള്ള ഉത്സവരാത്രിയുടെ കവിതകളാണിവ.

ആനന്ദത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം
തൃഷ്‌ണകളുടെ കടിഞ്ഞാണ്‍ അയച്ചും മുറുക്കിയുമാണ്‌ അധികാര വ്യവഹാരങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌. ആര്യ പൂര്‍വ്വ സംസ്‌കാരങ്ങളിലെ മാതൃദേവിമാരിലും പ്രകൃതിയിലും കൂട്ടായ്‌മകളിലും നൃത്തത്തിലും ദിവ്യത കണ്ടെത്തിയ ശരീരത്തിന്റെ ആത്മീയതയെ ബ്രാഹ്മണര്‍ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയത്‌ പരലോകോന്മുഖമായ അമൂര്‍ത്ത ആത്മീയത കൊണ്ടായിരുന്നു. പ്രകൃതിയേക്കാള്‍ ബ്രഹ്മവും ശരീരത്തേക്കാള്‍ ആത്മാവും പ്രധാനമായ ആത്മീയത.
ആദ്യം സവര്‍ണ്ണാത്മീയതയും പിന്നീട്‌ യൂറോപ്യന്‍ മിഷനറി ആധുനികതയുടെ വിക്‌ടോറിയന്‍ സദാചാരനിയമങ്ങളുമാണ്‌ സ്വാഭാവികാനന്ദങ്ങളെ പാപപങ്കിലവും പ്രാകൃതവുമാക്കിയത്‌. ആത്മവിദ്യയെയും ശരീരവിദ്യയെയും വളര്‍ത്തിയത്‌. ഉടലിനേയും ആത്മാവിനേയും തമ്മില്‍ ശത്രുക്കളാക്കിയത്‌.
ശരീരത്തെ ആത്മ-ബ്രഹ്മവിദ്യയിലൂടെ മോക്ഷം പ്രാപിക്കേണ്ട അവിദ്യാകേന്ദ്രമായും പാപജഡമായും കാണുന്ന കാണുന്ന ആര്യന്‍/മിഷനറി സദാചാര മൂന്നാം കണ്ണില്‍ എരിഞ്ഞു തീരാത്ത ജീവകാമത്തിന്റെ മേഘരൂപനടനമാണ്‌. ശരീര സ്വാത ന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനമാണ്‌ അയ്യപ്പന്‌ കവിത.
ഞാന്‍ ബലിയാടായി തുടരുക തന്നെ ചെയ്യും. മറ്റാരെങ്കിലും അതാവേണ്ടിയിരിയ്‌ക്കേ എന്ന എഡ്വേര്‍ഡ്‌ ആല്‍ബിയുടെ വരികളിലെ ക്രിസ്‌ത്യന്‍ ബലിയവബോധത്തിന്റെ വഴിതെറ്റി നടക്കുന്നതാണ്‌ എ.അയ്യപ്പന്റെ കവിതകളിലെ ജീവിത ലോകം. പ്രസ്‌തുത വരികള്‍ ഒരുപാടു വായനകളെ വഴിതെറ്റിച്ചു വിട്ടിട്ടുണ്ട്‌. ക്രിസ്‌ത്യന്‍ ധാര്‍ മ്മികതയുടെ അടിസ്ഥാനം ദാനാത്മകസ്‌നേഹമാണ്‌. (അഴമുല). ദാനം നല്‍കുന്ന മഹാത്മാവുണ്ടെങ്കിലേ ഈ സ്‌നേഹത്തിനു നിലനില്‌പുള്ളൂ. ഒരു ബലികേന്ദ്രവും സ്വീകര്‍ ത്താക്കളായ ഉപഭോക്താക്കളും ഉള്ള ധാര്‍മ്മിക വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ ബഹു കേന്ദ്രീതമായ പങ്കിടലിന്റെ ധാര്‍മ്മികതയിലേക്ക്‌ എ.അയ്യപ്പന്റെ കവിതകള്‍ വഴിമാറി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
വിരക്തിയുടെ ദര്‍ശനമല്ല, ആനന്ദത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയമാണ്‌ എ.അയ്യപ്പന്റെ കവിതകളിലുള്ളത്‌. രാഷ്ടീയാധുനികതയുടെ കാലത്ത്‌ ആനന്ദവിരുദ്ധമായ സ്വാതന്ത്ര്യാന്വേഷണത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളായി ക്രിസ്‌തുവും ബുദ്ധനും പ്രതിഷ്‌ഠ നേടി. ഇവയെ അപനിര്‍മ്മിക്കുകയാണ്‌ എ.അയ്യപ്പന്റെ കവിതകള്‍. ലൈംഗികതയോടും സ്‌ത്രീകളോടും കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ ആനന്ദങ്ങളോടും വിരക്തി പുലര്‍ത്തുന്ന നക്‌സലൈറ്റ്‌ കാലത്തിന്റെ സന്യാസസങ്കല്‌പത്തെ ഈ കവിതകള്‍ അട്ടിമറിക്കുന്നു.

ആനന്ദമതം
എ.അയ്യപ്പന്റെ മതം ആനന്ദമതമാണ്‌. ബുദ്ധനേയും ക്രിസ്‌തുവിനേയും കവി വഴിയില്‍ വെച്ച്‌ കൊല്ലുന്നത്‌ ഇവര്‍ കാരുണ്യത്തിന്റേയും വിരക്തിയുടേയും മഹാവതാരങ്ങളായതുകൊണ്ടാണ്‌. വന്‍ പ്രതിമകളുടേയും വന്‍ ധര്‍മ്മത്തിന്റെയും കവിയല്ല എ.അയ്യപ്പന്‍. വഴിയോരത്തെ ആ പാഴ്‌വസ്‌തുക്കളിലും, കല്ലുകളിലും ശില്‌പങ്ങള്‍ കൊത്തുന്നവനാണ്‌. വല്യ മനിച്ചരെ പറഞ്ഞുവിട്ട്‌ ചെറിയ മനിച്ചരെ പറഞ്ഞിരുത്തുന്നവന്‍. പുരോഹിതനോ ദൈവമോ മഹാബിംബമോ ഇല്ലാത്ത തെരുവുപന്തി ഭോജനത്തിന്റെ അനുഷ്‌ഠാനമന്ത്രമാണ്‌ കവിത. പുണ്യപാപങ്ങളില്ലാതെ ദാനമോ, ത്യാഗമോ വേണ്ടാതെ ആര്‍ക്കും പങ്കെടുക്കാവുന്ന തെരുവുസല്‍ക്കാരം, പങ്കിടലിന്റെ അനുഷ്‌ഠാനം.
കടലാസുപക്ഷി എന്ന കവിതയില്‍ അനാസക്തിയോഗത്തില്‍ നിന്ന്‌ മുത്തശ്ശിക്ക്‌ പുതപ്പും മരുമക്കള്‍ക്ക്‌ ചായപ്പെന്‍സിലുകളും കൊടുക്കാതെപ്പോയ ആസക്തി യോഗത്തിലേക്ക്‌ കവി മാറുന്നു. `ഇതാ ഒരു ചിപ്പിക്ക്‌ ബുദ്ധന്റെ കണ്ണീര്‍ കിട്ടുന്നു.'
ക്രൂരതയുടെ കാലം ബുദ്ധകാരുണ്യത്തെ അപ്രസക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നു കവി തിരിച്ചറിയുന്നു. നരഭോജിയുടെ കലണ്ടറില്‍ വസന്തകാലം വന്ന ദിവസം കോമ്പല്ലുകള്‍ കൊള്ളാതെ കൈവെള്ളയില്‍ ചുംബിച്ചു. ആര്‍ത്തിപൂണ്ട്‌ താമരയല്ലിതിന്ന്‌ ആദ്യം വിശപ്പടക്കി. ബോധിതണുപ്പില്‍ ഭോഗാസക്തമായ തൃഷ്‌ണയും തൃപ്‌തിയും വിരക്തിയുടെ വസ്‌ത്രങ്ങള്‍ തിരശ്ശീല. (കലണ്ടറിലെ ചുവന്ന തിയ്യതി.)
സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ കഠിനതപസ്സിനു പോയതോടെ ഞാന്‍ ഒറ്റയാനായി (പാത). റാന്തല്‍ അണയുന്നു. പ്രവാചക ശബ്ദത്തെ ഗാഗുല്‍ത്തായിലെ മണ്ണ്‌ വീണ്ടും മൂടുന്നു. മഗ്‌ദലനയ്‌ക്കുള്ള കല്ലുകള്‍ ഇനി ക്രിസ്‌തുവിനുള്ളതാണ്‌. (ജന്മദിനം) വേടനും ബുദ്ധനുമായി പ്രാവിന്‌ വിലപേശുന്നു. കരുണയുടെ കാലമിതെന്ന്‌ ബുദ്ധന്‍. ഇതെന്റെ ഇരയെന്ന്‌ വേടന്‍. (ബുദ്ധനും വേടനും)
ബുദ്ധനും ആട്ടിന്‍കുട്ടിയും എന്ന കവിതയില്‍ ബുദ്ധന്റെ കരുണാമയമായ സ്‌പര്‍ശം തിരയുന്ന ആട്ടിന്‍കുട്ടി സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ എന്ന കുട്ടിയാണ്‌ തന്റെ കണ്ണുപൊട്ടിച്ചതെന്ന്‌ വെളിപാടുനേടുന്നു.
മഴ എന്ന കവിതയില്‍ വിരുന്നുകാര്‍ക്കായി സരസ്വതിദേവിയുടെ കച്ഛപിയും. സ്വന്തം വിരലുമുറിച്ച്‌ വീഞ്ഞും മാംസം മുറിച്ച്‌ അപ്പവും അത്താഴം കഴിഞ്ഞ്‌ നൃത്തത്തിന്‌ പുലിത്തോലുമുടുത്തവന്റെ ഉടുക്കും പാമ്പും കരുതിവെച്ച വിരുന്നുകാരന്‍ പുറത്തുപെയ്യുന്ന മഴ വരേണ്ട അഞ്ചുപേരുടെ ചോരയായിരുന്നുവെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഞാന്‍ മഹാത്യാഗിയാണ്‌ എന്ന ആത്മരതിയെ കവിത തകര്‍ക്കുന്നു. ആനന്ദത്തി ല്‍ അപരരുടെ വേദനയുണ്ടെന്ന്‌ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
സന്യാസിയുമൊത്ത്‌ ഒരു യാത്ര എന്ന കവിതയില്‍ അയ്യപ്പന്റെ കാഴ്‌ചപ്പാടിന്റെ അനുഭവപ്രത്യക്ഷമുണ്ട്‌. സന്യാസി തീവണ്ടിച്ചൂളം കേള്‍ക്കാതെ കണ്ണടക്കുള്ളില്‍ കണ്ണുകളില്ലാതെ മനസ്സില്ലാതെ ദമം നിശ്ചലതയിലര്‍പ്പിച്ച്‌ ദേഹം സമാധിയാക്കി യാത്ര എന്ന തോന്നലില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.
മുടിയിലും മുഖത്തും പതിക്കുന്ന കല്‍ക്കരിത്തരികളുടെ സുഖമറിഞ്ഞ്‌ പച്ചിലകളില്‍ വീഴുന്ന സൂര്യന്റെ ചുവപ്പുകണ്ട്‌ മുറിവുള്ള മനസ്സിന്റെ രുചികളുമായി മുറ്റത്തു ചവിട്ടാനുള്ള കാലിന്റെ തരിപ്പുമായി യാത്രയെന്ന തോന്നലോടെ യാത്രയുടെ സുഖമറിഞ്ഞ്‌ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.

പാഗന്‍മതം
എ.അയ്യപ്പന്റെ കവിതകളില്‍ വിശ്വാസിയോ നാസ്‌തികനോ ഇല്ല. പാഗന്‍ വിശ്വാസിയേ ഉള്ളൂ. പാഗന്‍ മതം സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവത്തേയും സമ്പൂര്‍ണ്ണ സമര്‍പ്പണത്തേയും അനുവദിക്കുന്നില്ല. ദൈവവുമായി സംവാദത്തിനും സ്‌നേഹകലഹങ്ങള്‍ ക്കും ഇടമുണ്ടിവിടെ.
വായ്‌ക്കരിപ്പാട്ട്‌ എന്ന കവിത നോക്കുക. ദൈവം തിരക്കുള്ളവനായിരിക്കുമെ ന്ന്‌ ഞാന്‍ കരുതിയിരുന്നു. കൂടുതലുറങ്ങുകയും കുറച്ചു പണിയെടുക്കുകയും ചെയ്യു ന്ന ഓര്‍മ്മക്കുറവുള്ള ഒരു ദൈവമാണെന്റെ സ്രഷ്ടാവ്‌.
പെസഹ എന്ന ബൈബിള്‍ ബിംബരാശികൊണ്ടുള്ള കവിത ബലിയുടെ ചിത്രമാണ്‌. ഈസ്റ്റര്‍ എന്ന കവിതയില്‍ ``നാളെ നീ കരയും, നാളെ നിന്റെ കുഞ്ഞാടിനെ കൊല്ലുന്ന ദിവസം'' എന്ന്‌ ഉയിര്‍പ്പില്ലാത്ത ദുഃഖത്തിന്റെ വെള്ളിയാഴ്‌ചയാഘോഷിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള നിസ്സഹായബലികളെ ശക്തിയുടെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‌പിലേക്ക്‌ നയിക്കുന്ന കവിതകളും എ.അയ്യപ്പന്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌. ആകാശത്തിന്റെ പൊരുള്‍ എന്ന കവിതയില്‍ മാലാഖയും കഴുകനും പറക്കുന്ന നീലാകാശത്തില്‍ മാലാഖ കൊലചെയ്യപ്പെടുകയും ചുകന്ന മാലാഖ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ക്ഷണികസൂര്യന്‍ എന്ന കവിതയില്‍ നിഷെയന്‍ ബലത്തിന്റെ കഠിനജീവിതലോകമുണ്ട്‌. ഒന്നുമറിയാതെ കാട്ടുപൂവിന്റെ ചന്തത്തിലും പക്ഷിയുടെ പാട്ടിലും മുഴുകിയിരിക്കുന്ന കുട്ടിയെ സിംഹം കൊന്നുതിന്നുന്നു. ഒരു മാലാഖ സിംഹത്തിന്റെ നഖങ്ങളില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന മുത്തുകള്‍ പെറുക്കുന്നു. നിഷ്‌കളങ്കതയുടെ വിധി രക്തസാക്ഷിത്വമാണെന്നു കവി കരുതുന്നു.
രൂപാന്തരം എന്ന കവിതയില്‍ മുയല്‍ മുജ്ജന്മത്തിലെ സിംഹമായിരുന്നു. അതാ്രഗഹിക്കുന്നത്‌ കരുണയല്ല, ശക്തിയാണ്‌.
വേനല്‍മഴ എന്ന കവിതയിലും ബലമെന്നോ ക്രൂരതയെന്നോ കൃത്യമായി വേര്‍ തിരിക്കാനാവാത്ത ജീവിത തത്ത്വത്തെ കവി നേരിടുന്നുണ്ട്‌. ഹസ്‌തങ്ങളറിയാതെ എയ്‌തുപോയ്‌ ശരം തോഴാ, മസ്‌തകം പിളര്‍ന്നല്ലോ മുത്തു ഞാനെടുത്തോട്ടെ.
സിംഹത്തിനൊരു സിംഫണി എന്ന കവിത സിംഹത്തിന്റെ ആത്മഗതമാണ്‌. ഇടനെഞ്ചും നിന്റെ കരളും ഭുജിച്ച രുചി ഞാനൊരിക്കലും മറക്കില്ല മുത്തേ. അടിവയറിനരികെ അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമാകും ആനന്ദരേതസ്സിനി നിനക്കന്യം എന്ന്‌ ഇരയോട്‌ പറയുന്നു. ഇവിടെ കവി ക്രൂരതയേയും ഹിംസയേയും ആഘോഷിക്കുകയാണോ?
അത്താഴം എന്ന കവിതയില്‍ കാറപകടത്തില്‍പ്പെട്ടു മരിച്ചവന്റെ പോക്കറ്റിലെ അഞ്ചു രൂപയില്‍ നിന്നും അത്താഴം തേടുന്നവന്‍ ധര്‍മ്മരഹിതമായ ആനന്ദത്തില്‍ മുഴുകുകയാണോ, അതോ ക്രൂരതയുടെ കാലത്തെ അതിജീവനപാഠം പഠിക്കുകയാണോ?
സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഒരു കാട്‌ എന്ന കവിതയിലെ പാട്ടുപാടാനുള്ള കൊതി കൊണ്ട്‌ കാട്ടുകുയിലിന്റെ ഇറച്ചിതിന്നുന്ന കാട്ടാളന്‍ ഹിംസയെ ആഘോഷിക്കുകയാണോ? ഹിംസയും അഹിംസയും തമ്മിലുള്ള സങ്കീര്‍ണ്ണബന്ധം ഹിംസയുടെ പക്ഷി എന്ന കവിതയില്‍ കാണാം. അവള്‍ പറഞ്ഞു ``പീലികള്‍ കൊഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഞാനൊരു മാംസപിണ്ഡമാണ്‌. സ്വാദുളള ഇര. നിന്റെ ഉദ്ദീപനമായ കാഴ്‌ചകള്‍ക്ക്‌ പ്രിയങ്കരമായിരിക്കും. എങ്കിലും നിന്റെ രാത്രികളില്‍ മാനത്തിടിവെട്ടുമ്പോള്‍ ഈ മാംസപിണ്ഡം മയിലായ്‌ ആടും. നീ ഹിംസയെ സ്‌നേഹിച്ചത്‌ അഹിംസയോടു പൊരുതാനായിരുന്ന ല്ലോ?''
ഇരയുടെ കഥ എന്ന കവിത പ്രകൃതിയിലെ ഹിംസാ ശൃംഖല കാണുന്നു. ഭൂതദയയുടെ പൂ കരിഞ്ഞ കാടിതെല്ലാം കാണുന്നു. ദൈവമേ നിനക്കിഷ്ടം ഏത്‌ സ്വാദുള്ള മാംസമാണ്‌?
ഛായ ശക്തിക്കായുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനാമന്ത്രമാണ്‌. നീഡം ശാപമായാല്‍ നീയൊരു കഴുകനാവണം. എനിക്ക്‌ ധാതുവിന്റെ ബലിഷ്‌ഠശ്യാമം നിനക്ക്‌ കാട്ടിലെ താമര.
`മേഘങ്ങളുടെ പ്രതിജ്ഞ' ശക്തിയുടെ ക്രൂരതക്കെതിരെ പ്രകൃതിയിലെ ഇരകളുടെ ശാപമാണ്‌. വിട്ടുപോകുന്നില്ലല്ലോ ദൈവമേ ഇന്നും വേടന്‍. കട്ടുമുടിക്കുന്നല്ലോ തിന്മകള്‍ സൗന്ദര്യത്തെ, വരണ്ട കൂജ പോലെ തൊണ്ട പൊട്ടണം. അവന്‍ മരിക്കുന്നതുവരെ ഞങ്ങള്‍ സംഗീതം പൊഴിക്കില്ല.
അയ്യപ്പന്റെ കവിതകളിലെ ഈ വൈരുദ്ധ്യങ്ങള്‍ കാലത്തിന്റെ ധാര്‍മ്മിക പ്രതിസന്ധിയാണോ? നന്മതിന്മകളുടെ ദ്വന്ദങ്ങള്‍ക്കപ്പുറംപോയി ബലത്തിന്റെ തത്ത്വം ആവിഷ്‌കരിച്ച നീഷെയുടെ ബലതത്ത്വത്തിന്റെ പുനരവതാരമാണോ ഇത്‌? ബുദ്ധനും താന്ത്രിക മാര്‍ഗ്ഗക്കാരനും തമ്മില്‍, ഗാന്ധിയും കൃഷ്‌ണനും തമ്മില്‍ നമ്മുടെ ഉള്ളില്‍ ഗഹസംവാദം അന്തിമതീരുമാനങ്ങളിലെത്താതെ നടക്കുന്ന കാലമാണിത്‌.
ബലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സെന്‍ തത്ത്വം ശക്തി പരിമിതിയും പരിമിതി ശക്തിയുമാണ്‌ എന്നാണ്‌. ശക്തരെ ദുര്‍ബ്ബലന്‍ നേരിടുന്നത്‌ എതിര്‍ശക്തിയിലൂടെയല്ല, പാഗന്‍ തന്ത്രങ്ങളിലൂടെയാണ്‌. (സിഹത്തെ തോല്‌പിച്ച മുയലിന്റെ തന്ത്രം ഓര്‍ക്കുക.) അയ്യപ്പന്റെ മുയല്‍ സിംഹമാവാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

പ്രേമവും ശക്തിയും
ശക്തിയും ജ്ഞാനവും നേടാത്ത പ്രേമമേ, വിത്തും വൃക്ഷവുമില്ലാതെ പൂവില്ല. (വൃക്ഷ ഗീതം). അയ്യപ്പന്റെ പ്രണയതത്ത്വത്തിന്റെ താക്കോല്‍ വാക്യമാണിത്‌. അയ്യപ്പ ന്റെ പ്രണയഭാവം ക്ലാസിക്കല്‍/റൊമാന്റിക്‌ പ്രണയത്തിന്റെ കൊടുമുടികളില്‍ നിന്നും പൂത്ത ചെരിവുകളില്‍ നിന്നും താഴ്‌വാരത്തിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങി വരുന്നതാണ്‌. പ്രണയം സ്വയം നോക്കുന്നതിന്റേയും സ്വയം പുതുക്കിപ്പണിയുന്നതിന്റേയും അനുഷ്‌ഠാനസന്ദര്‍ഭമാണ്‌.
കാമപര്‍വ്വം പ്രണയത്തിന്റെ സങ്കീര്‍ണ്ണ ചിത്രം ജന്മവാസനകളുടെ പ്രാഥമിക നിറങ്ങള്‍കൊണ്ടു വരയ്‌ക്കുകയാണ്‌. സ്വത്വത്തെ നശിപ്പിച്ച്‌ പുനഃസൃഷ്ടിക്കുന്ന അനുഷ്‌ഠാനരീതിയുടെ മുഹൂര്‍ത്തമാണിവിടെ പ്രണയകാലം.
`ആസക്തിയുടെ വീട്‌' മഞ്ഞപ്പുലികള്‍ തുള്ളിച്ചാടുന്നതുപോലെ കൊന്നപ്പൂക്കള്‍ പൊട്ടിവിടര്‍ന്ന കാലത്ത്‌ ഒരു ദിവസം വിടപറഞ്ഞവളെക്കുറിച്ചുള്ള ഖേദമാണ്‌. നിനക്ക്‌ സമര്‍പ്പണത്തിന്റെ കവിതയാണ്‌. പൂവും തീയ്യും കൊണ്ടുള്ള ആരതി. അമ്മയുടെ നിറഞ്ഞ മനസ്സില്‍ നിന്ന്‌ നിനക്കു സാന്ത്വനം. സിംഹത്തിന്റെ പ്രതികാരശക്തിയില്‍ നിന്ന്‌ കാമം. പാപിയുടെ കളങ്കത്തില്‍ നിന്ന്‌ കവിളിലൊരു മറുക്‌.
`ചീയേഴ്‌സ്‌' ഹിംസാത്മക പ്രണയത്തിന്റെ സങ്കീര്‍ത്തനമാണ്‌. നിനക്ക്‌ വിശന്നപ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ പകുതി തന്നു. എന്റെ വിശപ്പിന്‌ നിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ പകുതി തന്നു. എന്റെയും നിന്റേയും രക്തത്തില്‍ സമ്മിശ്രമായ ഈ ചില്ലു പാത്രങ്ങള്‍ ചുണ്ടോടടുപ്പിക്കാം ചീയേഴ്‌സ്‌.
അയ്യപ്പന്റെ പ്രിയമുള്ള ഋതു വേനലാണ്‌. മൃഗം സിംഹം. പക്ഷി പരുന്ത്‌. രാശി ഓറിയോണും. മധ്യാഹ്നകാലത്തിന്റെ മുറുകിയ ഞാണ്‍ ഉള്ള വാദ്യത്തിലാണ്‌ വാദനം.
സുമംഗലി ബാല്യകാലസഖിയുടെ ഓര്‍മ്മപ്പച്ചയാണ്‌. ഹൃദയം കിഴക്കസ്‌തമിക്കുകയാണ്‌. എന്ന കവിതയില്‍ രതിയാലും ഹിംസയാലും നീല പൂശിയ കടന്നല്‍ കൂടിന്റെ വീട്ടില്‍ കയ്‌ക്കുന്ന മുലയുണ്ണാന്‍ ഞാനും നീയും. രാത്രികള്‍ എന്ന കവിതയിലും ഹിംസാത്മകത ആവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്നു. നിന്റെ കണ്ണിലെ പ്രകാശങ്ങളില്‍ നിന്നും വന്ന മാന്‍പേടയെ കടിച്ചു കീറുന്നത്‌ കണ്ടുനിന്നവര്‍ നീയും ഞാനുമല്ലാതെ മറ്റാരാണ്‌?
പുഴയുടെ കാലം എന്ന കവിത പ്രണയഋതുക്കളുടെ ജീവഘടികാരമായി ശരീരത്തെ കാണുന്നു. നഗരാധിനിവേശത്തിന്റെ ബുള്‍ഡോസര്‍ പ്രണയഭൂമിശാസ്‌ത്രത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നത്‌ നാമമാത്രമായ പ്രണയം എന്ന കവിതയില്‍ കാണാം.
`ജീവനുള്ള കളിമണ്ണ്‌' പ്രണയത്തെ ഭൂമിയെ തൊടുന്നതാക്കുന്നു. കൂരിരുട്ടില്‍ മെഴുകുതിരിയുമായി വന്ന മാലാഖേ, നിന്റെ തീ നാളം കെടുത്തും. നിന്റെ ചിറകുകള്‍ മുറിക്കും, നിന്നെ ഭൂമിയുടേതാക്കും.
എ.അയ്യപ്പന്റെ എല്ലാ കവിതകളിലും പ്ലാറ്റോണിക സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഭൂമിയിലേക്കിറക്കികൊണ്ടുവരലും പാഗന്‍ സംസ്‌കാരവും കാണാം. നീല എന്ന പെണ്‍കുട്ടി മഞ്ഞയുമായി ചേര്‍ന്ന്‌ ഹരിതമാകുന്നു. വൃദ്ധ കന്യക ഇപ്പോഴും കാത്തിരിക്കുന്നു. (കലണ്ടറിലെ ചുവന്ന തിയ്യതി.)
പ്രണയം ജീവവാസനകളുടെ തല്‌ക്കാല ശമനമല്ല. ശരീരത്തിന്റെ ആത്മീയത കണ്ടെത്തലാണ്‌. ശവപ്പെട്ടി ചുമക്കുന്നവരോട്‌ കവി പറയുന്നത്‌ ശ്രദ്ധിക്കുക. എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ ഒരു പൂവുണ്ടായിരിക്കും. പ്രേമത്തിന്റെ ആത്മതത്ത്വം പറഞ്ഞുതന്നവളുടെ ഉപഹാരം.
സ്വത്വത്തിന്റെ വാസ്‌തുവിദ്യ
അധികാരവ്യവഹാരങ്ങളുടെ കളിക്കളം മായ്‌ച്ച്‌ ഉള്ള സ്വത്വത്തിന്റെ ആട്ടത്തിന്റെ പ്രകാശം കവിതകളില്‍ അയ്യപ്പന്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതെങ്ങിനെയാണ്‌? കൊളോണിയല്‍/നവകൊളോണിയല്‍ അധികാരയന്ത്രം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌ ഉപഭോ ഗത്തെ ആനന്ദസൂചികയായി സ്വത്തിനെ സ്വത്വസൂചികയായി ക്രയശക്തിയെ സ്വത്വശക്തിയായി ധനക്കൂറിനെ പ്രമാണമായി, പ്രകൃതിയെയും അപരരെയും മത്സരിച്ചു തോല്‍പ്പിച്ച്‌ ആധിപത്യം നേടേണ്ട വസ്‌തുക്കളായി നിര്‍വ്വചിക്കുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരിലും സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌.
പാഗന്‍ വിശ്വാസധാരകളെ സെമിറ്റിക്‌ ചട്ടക്കൂടിലേക്ക്‌ മാറ്റി ഹിന്ദു കൊളോണിയലിസം ദേശീയതയുടെ സ്റ്റീം റോളറിനടിയില്‍ അടിച്ചുപരത്തുന്നു.
ഈ ഇരട്ട അധിനിവേശത്തെ ചെറുക്കുന്ന വികാര വിനിമയമാണ്‌ അയ്യപ്പന്റെ കവിതകളുടേത്‌. ഭൂമിയുടെ കാവല്‍ക്കാരന്‍, പാവം മഹാഗണിയുടെ ഹൃദയം, വടവൃക്ഷം, കാടിന്റെ സ്‌നേഹിതയ്‌ക്ക്‌, വെയില്‍ തിന്നുന്ന പക്ഷി, ജയില്‍മുറ്റത്തെ പൂക്കള്‍, ഇടിവെട്ടേറ്റ മയിലുകള്‍ എന്നിവ പുതുപരിസ്ഥിതിക സ്വത്വത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയെ അന്യമായി കരുതുന്ന ഇന്‍സുലിന്‍ സ്വത്വത്തെ തകര്‍ക്കുന്നു.
കണ്ണട, ബലിക്കുറിപ്പുകള്‍, എന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്‌ണമണിയില്‍ ആല, പ്രവാസിയുടെ ഗീതം, മരക്കുതിര, കുറ്റപത്രങ്ങള്‍ എന്നിവ ലോകത്തേയും അപരരെയും പുറത്തിട്ടടയ്‌ക്കുന്ന ഇന്‍സുലര്‍/കാര്‍ട്ടീഷ്യന്‍ സ്വത്വത്തെ തുറസ്സിലേക്ക്‌ കാറ്റിനും സൂര്യവെളിച്ചത്തിനും കുട്ടികള്‍ക്കും അയല്‍ക്കാര്‍ക്കും കൂട്ടമായി ആടിതിമിര്‍ക്കാന്‍ തുറന്നുകൊടുക്കുന്നു.
എന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്‌ണമണിയില്‍/പ്രതിബിംബിക്കും/വനത്തില്‍ വന്നു വേട്ട യാടൂ/വിഷപ്പല്ലുള്ള പാമ്പിന്റെ പാമ്പാട്ടിയാകൂ. ആകാശത്തെ അരുണനെന്‍ കൃഷ്‌ണമണിയില്‍ മരക്കുതിരയിലാടും മകനെന്‍ കൃഷ്‌ണമണിയില്‍ ഇല്ലമെന്‍ കൃഷ്‌ണമണിയില്‍ എല്ലാരുമെന്‍ കൃഷ്‌ണമണിയില്‍.
(എന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്‌ണമണിയില്‍)

മണ്ണിലേക്കോരോ എന്നെ വിളിക്കുന്നു. കണ്ണിലേക്കാരോ കടന്നുവരുന്നു. മണ്ണും ശരീരവുമൊന്നാകുന്നു. എന്നില്‍ നിന്നൊരുപിടി മണ്ണുവാരുന്നു? കണ്ണിലെ കൃഷ്‌ണമണിയാരുനുള്ളുന്നു.
(ബലിക്കുറിപ്പുകള്‍)

എന്റെ എല്ലാ ചോറിലും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍, എന്റെ നന്ദിയുടെ കീറത്തുണി വീണ്ടും തുന്നിച്ചേര്‍ത്ത്‌ എന്നെപ്പുതപ്പിക്കുന്ന സ്‌നേഹിതന്‍.
(കടലാസുപക്ഷി)

അറ്റുപോയ വേരിന്റെ ഇനിയുമുണങ്ങാത്ത/മുറിവുകളില്‍ തെറ്റുചെയ്‌ത കൈകളുടെ ചാരം വീഴുന്നു. കണ്ണുകളിലേക്ക്‌ നോക്കാനുള്ള കരുത്തിലേക്ക്‌ കാല്‍വെയ്‌പ്പുകള്‍ നീങ്ങുന്നു. ഒരുപുറം മാത്രമെഴുതിയ പുസ്‌തകത്തിന്റെ മറുപുറത്തിന്റെ പൂരണത്തിന്‌ പൊരുളു തേടുന്നു.
(പ്രവാസിയുടെ ഗീതം)

സൂചിക
1. എ.അയ്യപ്പന്‍, മുറിവേറ്റ ശീര്‍ഷകങ്ങള്‍, പെന്‍ ബുക്‌സ്‌, 2004

കെ.രാജന്‍
കാരാട്ടില്‍ വീട്‌
ശിവന്‍കുന്ന്‌
മണ്ണാര്‍ക്കാട്‌ പി.ഒ.
പാലക്കാട്‌ - 678 582

ഒരാത്മാവ് മണ്ണിലേക്ക് മടങ്ങുന്നത്

2011-01-04T03:14:00.000+05:30

മണ്ണില്‍ നിന്ന്
മരണത്തിന്റെ വണ്ടി പോകുന്ന ശബ്ദം
സ്വര്‍ഗത്തിലും നരകത്തിലും ഇരുന്ന് കേള്‍ക്കുന്നവര്‍
ഒരു പുതിയ അതിഥിക്കുവേണ്ടി
എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ഒരുക്കി വക്കുന്നുണ്ടാവണം.
ഒടുവില്‍
ഇന്ന്
ഈ വഴിക്ക് ആരുമില്ലെന്നോര്‍ത്ത്
വീണ്ടും അടുത്ത വണ്ടിയൊച്ചക്കായി
കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവണം.
സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കും
നരകത്തിലേക്കുമല്ലാതെ
മരിച്ചവന് യാത്ര ചെയ്തുപോകാന്‍
ഇനിയൊരു ലോകമെവിടെയെന്ന്
ആരെങ്കിലും അമ്പരക്കുന്നുണ്ടാവണം...
ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു,
മരങ്ങളുടെ മുകളില്‍
മണ്ണിലെ സ്‌നേഹത്തിന്റെ
മണം ശ്വസിച്ച്
ഒരാത്മാവ്
നിന്നിലേക്കുറ്റുനോക്കുന്നത്്...

നേരം വെളുത്താൽ മരങ്ങളുടെ മുഖത്തെങ്ങിനെ നോക്കും?

2011-01-03T23:59:00.007+05:30

നസീർ കടിക്കാട്

കുത്തിയിരിക്കുന്നു

ചുറ്റും

മണൽ പരത്തുന്നു

വെയിൽ വിരിക്കുന്നു

ഒട്ടകത്തെ വരയ്ക്കുന്നു.

കണ്ണു നനച്ച്

ഒരു മരം നട്ടുവളർത്തുന്നു

വിളിച്ചുകൂവുന്നു

“പഴുത്താലോ

കൊഴിഞ്ഞാലോ എന്ന്

പച്ചയ്ക്കു നിൽക്കുന്ന

ഇലകളുടെ തണലിതാ”

പാതിരാത്രിയുടെ പറമ്പിൽ

പല പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികൾ

എല്ലാം മറന്നു കളിക്കുകയാണ്.

ഉണ്ണിപ്പുരയും ഉണ്ണിച്ചോറും

കളിച്ചവരല്ലേയെന്ന്

കെട്ടിപിടിച്ചും

ഉമ്മ വെച്ചും

കരഞ്ഞും...

അപ്പുറത്തെ വീട്

ഇപ്പുറത്തെ വീട്

അയലത്തെ വീട്

ആരാന്റെ വീട്

ഊമകളായ വീടുകൾ

വിളക്കണച്ച്

ഉറക്കം നടിച്ചു കിടപ്പായി.

മുണ്ടഴിച്ച്

തലയിൽ കെട്ടിയതിന്റെ പച്ചയ്ക്ക്

ആകെത്തളിർത്തതിന്റെ ഇളം‌പച്ചയ്ക്ക്

ഇല മണക്കുന്നു നിന്നെ

വാഴക്കൂമ്പോ

തുളസിയോ

ഒടുക്കത്തെയാ ആര്യവേപ്പോ

എടാ

എനിക്കു ഛർദ്ദിക്കണം

വീടായ വീടെല്ലാം നിനക്കിപ്പോൾ

പല നിറത്തിൽ

കരിങ്കല്ലു കലർന്ന ചാരത്തിൽ

ചെങ്കല്ലുടഞ്ഞ ചുവപ്പിൽ

പൂക്കളുടെ മഞ്ഞയിൽ

മനുഷ്യരില്ല

ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നവർ

ശരിക്കും ഉറങ്ങിയിരിക്കുന്നു

മരിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു.

മണലിനടിയിൽ

മരിച്ചവരുടെ അസ്ഥികൂടം

മരം മുളയ്ക്കുന്ന പേടിയോടെ

വിരൽ നീട്ടുമ്പോൾ

ചിരിച്ചു ചിരിച്ച്

ഇലകൾ പറിച്ചെറിഞ്ഞ്

പച്ചത്തെറി വിളിച്ച്

നീ പേരിടുന്നു

"ഞാനൊരു മരം”

ഇല മണക്കുന്നു നിന്നെ

മാന്തളിരോ

മുരിങ്ങയോ

മധുരിച്ചുമധുരിച്ച് നിരന്നുനിൽക്കുന്ന

ഒടുക്കത്തെയാ ആര്യവേപ്പോ

എടാ

എനിക്കു ഛർദ്ദിക്കണം

ഇടിഞ്ഞിടിഞ്ഞ്

2011-01-03T17:08:00.010+05:30

ഷാര്‍ജയിലെ നിന്റെ വില്ലയിലെ
മതിലിനിപ്പുറം
റോഡരികു നിറയെ വേപ്പുമരങ്ങള്‍;
രാത്രിയിലും അതിന്റെ ചുവട്ടിലെ നില്പില്‍
ഹരിതം നമ്മളില്‍ കലരുന്നുണ്ടോയെന്ന
തോന്നല്‍.

റോഡിനപ്പുറം നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക്
മതിലുകെട്ടിയയിടം;
പനകള്‍ ,മരുഭൂമിയിലെ
പേരറിയാമരങ്ങള്‍
തിങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.

രണ്ടാള്‍പൊക്കത്തില്‍ നിന്ന്
രണ്ടുടലായ് വേര്‍പെടും
ഒരു മരത്തെ കാട്ടി നീ;
മരുഭൂമിയിലെ
മരങ്ങളുടെ ഏകാന്തത
കാണുമ്പോള്‍
അവയ്ക്കെല്ലാം ഓരോ
കഥയുണ്ടെന്നും
അക്കഥയെല്ലാം നിനക്കറിയാമെന്നും
എനിക്കു തോന്നാറുണ്ട്.

ഒരു പനയുടെ പട്ടയുയര്‍ത്തി
അര്‍ബുദം വന്ന ഒരാളെ
അടുത്തു നിര്‍ത്തി കാണിക്കുന്ന
വേദനയോടെ അതിന്റെ
ഉണക്കശ്ശിരസ്സു നോക്കാന്‍ എന്നോട്.

പനകളുണങ്ങുമ്പോള്‍
ശിഖരങ്ങളിടിയുമ്പോള്‍
ഉള്ളില്‍ അര്‍ബുദത്തിന്റെ
വേദനയുള്ളവനേ;
നീ ഇടിഞ്ഞിടിഞ്ഞ്
തീരുന്നതും നോക്കി
എത്ര മരങ്ങളാണു
കാത്തു നില്‍ക്കുന്നത്,
പൊട്ടിക്കരയാന്‍.

പ്രപഞ്ചരഹസ്യം

2010-12-31T09:24:00.001+05:30

കറന്റുകമ്പിയില്‍
തലകീഴായ്
തൂവലടര്‍ന്ന്
വെറുങ്ങലിച്ച കാക്ക
പൊടുന്നനെയുയര്‍ന്ന്
ചിറകൊതുക്കി
കാ...കാ...
എന്നു കരഞ്ഞ്
മീന്‍മാര്‍ക്കറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി പറന്നത്
തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായി
കണ്ണില്‍പ്പെട്ടു

വിശ്വസിച്ചു
വിശ്വസിച്ചു
എന്നെത്രയുറക്കെപ്പറഞ്ഞാലും
എന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കല്ലേ
എന്നല്ലേ
നമ്മളോരോരുത്തരുമുള്ളില്‍പ്പേറുന്ന
പ്രപഞ്ചരഹസ്യം ?

(കുട്ടികളും മുതിര്‍ന്നവരും ഞാവല്‍പ്പഴങ്ങളും എന്ന സമാഹാരത്തില്‍ നിന്ന് )

വായനപ്പങ്ക്‌

2010-12-29T14:58:00.001+05:30

പുലര്‍വെളിച്ചത്തിനു നേരെ
പിന്മാറാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത
രാത്രിയുടെ ധാര്‍ഷ്ട്യം

ഇരുമ്പു ഗേറ്റില്‍
പത്രം തലയടിച്ചു വീണു
വാര്‍ത്തകള്‍ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു
ഗന്ധകം മണത്തു

ഉരുട്ടി നിവർത്തിയ നിലവിളി
കാറ്റില്‍ നിന്നും കാതിലേയ്ക്ക്‌ കുത്തിക്കയറിയത്‌;
കാടു തുളച്ച വെടിയൊച്ചയുടെ ബാക്കി;
ഇരുട്ടിൻ ചരടറ്റങ്ങളിൽ
ആളിപ്പടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നത്
ഉള്‍പ്പേജുകളില്‍ കൂട്ടം കൂടുന്നു

'നിലവിളിയില്‍ നിന്നും ഊര്‍ജ്ജസംഭരണം'
ആധുനിക പ്രബന്ധവിഷയത്തില്‍
ഒടുങ്ങാത്ത സ്രോതസ്സുകളുടെ
സാങ്കേതിക മേന്മയെപ്പറ്റി
വെള്ളതേച്ച ചര്‍ച്ചകള്‍

കേള്‍വിയൊടുങ്ങിയ
അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളില്‍,
കണ്ണീര്‍പ്പരലുകള്‍ക്കു മീതെ
വിഷം നനഞ്ഞ്‌
തലവീര്‍ത്ത്‌ മെയ്‌‌തളര്‍ന്നവർ‌ക്കൊപ്പം
കണ്ണിഴയുമ്പോള്‍

എന്റെ ജനലരികത്തെവിടെയോ
വിഷാദം കോരിക്കുടിച്ച
ഒരു കിളിപ്പാട്ട്‌ ഉരുകി വീഴുന്നു

കൊല്ലന്‍

2010-12-28T11:32:00.001+05:30

വരമ്പിനു നടുക്ക്
കാറ്റിനോടെപ്പോഴും
കൈചൂണ്ടിക്കെറുവിക്കു
മൊറ്റപ്പനയോടു തൊട്ട
ഓലപ്പുരയായിരുന്നാല

കൊല്ലനതില്‍
വാക്കത്തി,കൊടുവാളു
കഠാരകളില്‍
മൂര്‍ച്ചയേറ്റിയ ധ്യാനത്തിലിരുന്നു

ഇടയ്ക്കു റോഡിനോരത്തു വന്ന്
ചായകുടിച്ച്
ബീഡിയെരിച്ച്
പൊകല ചവച്ച്
പുകചുവപ്പിച്ച കണ്ണുകളോടെ
ആലയിലേക്കു തന്നെയടങ്ങും

ഇരുമ്പിരുമ്പിനോടു
ചെന്നുപറയുമൊച്ചകള്‍
ഓലപ്പഴുതുകടന്ന്
കൊറ്റികളെ പറപ്പിച്ചുവിട്ടു

മൂര്‍ച്ചയില്ലാത്തൊരരിവാളുമാ
യന്തിനേരമാകാശം
തോടുചാടിക്കടന്നു ചെല്ലുമ്പോള്‍
ആറിയ ആലയ്ക്കരികിലിരുന്നു ചാരി
കൊല്ലനൊരു കിനാവുകണ്ടുറങ്ങുന്നു
നിറുകയിലൊരു വാള്‍മുന
വീഴാനോങ്ങുന്നു

കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ചിരി
കാറ്റിലെഴുതുകയാവുമന്നേരം കരിമ്പന

ദൈവം

2010-12-27T03:28:00.003+05:30

എന്നെങ്കിലും ഒരു ദൈവം
ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്‍
അയാള്‍ തീര്‍ച്ചയായും
ഒരു ജനാധിപത്യവാദിയായിരുന്നിരിക്കണം.
അല്ലെങ്കില്‍ എന്തിനാണ്
നമുക്ക് മുന്നില്‍
ഇത്രയേറെ തിരഞ്ഞെടുക്കലുകള്‍?
യുദ്ധവും സമാധാനവും,
സ്‌നേഹവും ശത്രുതയും,
നല്ലതും ചീത്തയും,
കോണ്‍ഗ്രസും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റും,
ഇടതുകൈയും വലതുകൈയും,
നീയും മറ്റൊരാളും....
എന്തിനാണ് ഇത്രയേറെ തിരഞ്ഞെടുക്കലുകള്‍?
എല്ലായിടത്തും ദ്വന്ദ്വങ്ങള്‍
കണ്ടുപിടിച്ചവന്‍
ദൈവമാണെങ്കില്‍ എന്തിനാണ് നമ്മള്‍
സ്വയം ഭയപ്പെടുന്നത്?
ഓര്‍മ്മയും മറവിയും
ബാക്കിവക്കുന്നതുപോലെ
എന്തിനാണ്
ആത്മാവും ശരീരവും

എത്രയെത്ര തിരഞ്ഞടുക്കലുകളാണ്

അവന് നമുക്ക് മുന്നില്

ഒരു തെരുവുകച്ചവടക്കാരന്റെയോ

ജനാധിപത്യവാദിയുടെയോ

കള്ളച്ചിരിയോടെ നിരത്തിവക്കുന്നത്?

ഫെയ്സ് ബുക്ക്

2010-12-23T15:03:00.002+05:30

മടുപ്പിന്റെയുടുപ്പു തുന്നുന്നുണ്ടോരോ
സൌഹ്രുദങ്ങളും
പ്രണയത്തിലേക്കു തെന്നിവീഴുന്നുണ്ട്
ചിലത്
അമ്മയായി കാണാമോയെന്നൊരമ്മ
കൌമാരത്തിനോട്

മരണത്തിനു ജന്മദിനത്തിനും
ദുരന്തത്തിനും
ഒരേ ലൈക്ക്…..

കവിതകളുപേക്ഷിച്ചു പോവുന്നു
ചിലർ
വായിക്കപ്പെടാത്തതു
സംസ്ക്കരിക്കാനാവാത്ത
മാലിന്യം പോലെ………

വാക്കേ ഇങ്ങിനെ ചീഞ്ഞു നാറുന്നതെന്തിനെന്നു
ചിത്രങ്ങൾ കളിയാക്കുന്നു

മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങളേ
ജീവനുണ്ടോന്നറിയാൻ
മറ്റു വഴിയില്ല
കുഴിമാടത്തിൽ കിടന്നു മണ്ണായാലും
പ്രൊഫൈലിലിങ്ങനെ ചിരിച്ചിരുന്നു
പറ്റിച്ചേയെന്നു പറഞ്ഞോ…..

ഗൃഹാശയം

2010-12-22T21:54:00.000+05:30

എല്ലാ വാതിലുകളുമടയുമ്പോള്‍
വാതിലുകളേയില്ലാത്ത ഒരു വീട്‌
മരങ്ങളോട്‌ പിണങ്ങി ആകാശം നിറയെ വേരുകളും
ഭൂമി നിറയേ ശാഖകളും പടര്‍ത്തി ഒരു മരമതിന്റെ മുറ്റത്ത്‌
ആഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍ മരിക്കുന്നതിന്‌ ഒരു കട്ടിലും
അതേ പോലെ ജനിക്കുന്നതിന്‌ ഒരു തൊട്ടിലും ഓരോ അകത്തും
ജനലുകളോട്‌ കാറ്റും ചുമരുകളോട്‌ വെളിച്ചവും സമ്മതം ചോദിക്കില്ല
ഇല്ലാത്ത മതിലുകള്‍ എല്ലാ നടപ്പുകളേയും ക്ഷണിച്ചു വരുത്തും
ഇല്ലാത്ത വാതിലുകള്‍ എല്ലാ വഴികളേയും അകത്തു കയറ്റും
അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട വീട്ടില്‍ പാര്‍ക്കാതിരിക്കാനുള്ള അവകാശം
ഒരിക്കലെങ്കിലും നിങ്ങളുമാഗ്രഹിച്ചിരിക്കും
മടുക്കുമ്പോള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാവുന്ന ഒരു പുറന്തോട്‌ മതി എനിക്കുമെന്ന്‌
ഒരു ദിവസമെങ്കിലും മോഹിച്ചിരിക്കും
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പടുത്തു തുടങ്ങിയതാണ്‌ ഈ വീടും

ഒരോ ദിവസും ഒരോ അഥിതി
ശനി പോയി പിറ്റേന്നു ഞായര്‍ വരും
ചോവ്വേ വന്നോളൂ എന്നു വിളിക്കേണ്ടതില്ല
തിങ്കളു പോകുന്ന രാത്രി അവന്‍ വരും
പ്രയപ്പെട്ട ബുധന്‍ പുറപ്പെട്ടുവോ എപ്പോഴെത്തും എന്നൊന്നുമില്ല ആധികള്‍
വ്യാഴവും വെള്ളിയും ചിലപ്പോള്‍ ഒന്നിച്ചാണു വരിക,
അവരൊന്നിച്ചു പോകാതിരുന്നാല്‍ മതി
ഉന്‍മാദത്തില്‍ പണിത വീടുകളാണ്‌
സ്വപ്‌നത്തില്‍ വച്ച വീടുകളേക്കാള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ വസതി
വീടുകള്‍ ഇടക്കിടെ ഉയര്‍ത്തുന്ന എല്ലാ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുമെതിരെ
കൊതികള്‍ പാകിയ ഒരുത്തരക്കെട്ട്‌
പണിതീരുന്നതിനു മുന്നേ ഗൃഹപ്രവേശം കഴിഞ്ഞ
ഈ വീട്ടിലെ താമസക്കാരനെ നിങ്ങളറിയും
ഇല്ലെന്നു പറയരുത്‌
നിങ്ങളും വരണം
ഈ വീട്ടിലും ഇടക്ക്‌ ഒന്നു കൂടുന്നത്‌ നന്ന്‌

ഏതൊരാളുടേയും...

2010-12-19T22:24:00.001+05:30

മരിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ
അയാൾ ഒന്നുരണ്ടുദിവസം
അസ്വസ്ഥനായി
പെട്ടിയിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു.
പരിചയമില്ലല്ലോ
ഇങ്ങനെയൊരു ജഡത്വം

പെട്ടിയിൽ
ഉഷ്ണമാപിനി ഉരുകിയൊലിയ്ക്കും രാപ്പകലുകൾ
വാതിലോ ജനലോ ഇല്ലാത്ത അവിദഗ്ദ്ധവാസ്തു ,
വൈദ്യുതിനിലച്ച ഉഷ്ണിതനഗരം
കുറച്ചു വെള്ളം തരൂ...
സോഡ...
കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലും...
എന്നിങ്ങനെ ഉള്ളിലുണ്ട്
ഇനിയും പിരിഞ്ഞു പോകാത്ത ഉന്മാദങ്ങൾ

ശവക്കല്ലറകൾ
ഭൂനിരപ്പിനു മുകളിൽ
ഫ്ളാറ്റിലേയ്ക്കോ
മൂന്നാം നിലയിലേയ്ക്കോ മാറ്റണം
സഹിക്കാനാവുന്നില്ല മണ്ണിനടിയിലെ മുഴക്കങ്ങളെ
എന്തെങ്കിലുമൊന്നുരിയാടാൻ ഒരാളുമില്ലല്ലോ..
ഫോൺനമ്പറുകൾ,
മെയിലുകൾ,
ഫെയ്സ്ബുക്കിലെ സ്റ്റാറ്റസ്ബാറിൽ നിന്ന്
ഹൃദയം വഴിഞ്ഞൊഴുകും
പ്രണയപദങ്ങൾ..

കുറച്ചുകൂടിക്കഴിഞ്ഞാൽ
പെട്ടിയിൽ വന്നു മുട്ടും
രാത്രികളിൽ അനാഥ പ്രേതങ്ങൾ,
പണ്ടെന്നോ മരിച്ചവർ.

വഴിതടഞ്ഞ്
വിശന്നിട്ടോ ദാഹിച്ചിട്ടോ
ഒന്നുമ്മ വെച്ചോട്ടേയെന്ന്
കാമത്തിലാളിപ്പടർന്നിട്ടോ
ഒരുവൾ

മൂന്നാം ദിനം
ശവപ്പെട്ടിയിലെ പൂക്കളിൽ നിന്ന്
അവസാനത്തെ ബന്ധുവും
മറവിരോഗത്തിലേയ്ക്ക് വഴുതി രക്ഷപെടും

നാലാം ദിനം
മണ്ണിൽ നിന്ന്
മരിച്ചവരുടെ അച്ചടക്കമില്ലാത്ത പ്രജകൾ
മുഖത്തേയ്ക്ക് പുളഞ്ഞുകേറും
ശത്രുവിന്റെ പെണ്ണുങ്ങളിലേയ്ക്കിരച്ചെത്തും
സൈനികരെപ്പോലെ പുഴുക്കാലടികൾ

വിരലുകൾ പൂവുകൾപോലെ ചീയും
കണ്ണുകൾ ഏറെപ്പഴകിയ മത്സ്യങ്ങളെപോലെയും
പണ്ട് ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കയറിപ്പോയ നല്ല ഗന്ധങ്ങൾ
മൂക്ക് ചീയുമ്പോൾ
മുഷിഞ്ഞുമുഷിഞ്ഞ് പുറത്തേയ്ക്കു വരും.
കുടലും മസിലുമഴുകും
മുടിയിഴകളുടെ കടയഴുകും
ജനനേന്ദ്രിയം ജീവൻ വരുന്ന വഴികളെല്ലാമടഞ്ഞ്
ദുസ്സഹഗന്ധമുദ്രിതമാകും.
ഉടലിന്റെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും
അഴുകിയമണങ്ങൾ മാത്രം
വിരുന്നു മുറിയിലേയ്ക്കൊഴുകിയെത്തും
ഉടൽ അഴുകിയഴുകി ഒരു കടലാകും

കണ്ണിൽ നിന്നൊരു പുഴ പുറപ്പെടും
നാവിൽ നിന്ന്
തൊലിയിൽ നിന്ന്
ചെവിയിൽനിന്ന്
മൂക്കിൽ നിന്ന്
അഴുകിയഴുകിയൊഴുകുന്ന
ഓരോരോ പുഴകൾ പുറപ്പെട്ടുതുടങ്ങും

ദൈവമേ
മരിച്ചവരെ അടക്കേണ്ടത്
എല്ലാ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും കിട്ടുന്ന
സൂപ്പർമാർക്കറ്റിലാകണം
നിന്റെ സൈനികരെക്കൊണ്ട്
ഇങ്ങനെ പീഡിപ്പിക്കുകയുമരുത്
ജീവിതത്തെ മാറ്റിത്തീർത്ത
ദയാപരനേ
മരണത്തേയും.....

എവിടെയുമാകാമല്ലോ

2010-12-19T02:53:00.001+05:30

എവിടെയുമാകാമല്ലോ...

മരിച്ചവര്‍

മണ്ണ് തൊട്ടശുദ്ധമാക്കാതിരിക്കാന്‍

ശവം പാകം ചെയ്തുതിന്നുന്ന

ആമസോണിലെ ഗോത്രക്കാര്‍ക്കിടയില്‍,

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍

ദൈവത്തെ തൊട്ടുപോകാതിരിക്കാന്‍

അറിവുകൊണ്ട് മതിലുകെട്ടുന്ന

പുതുഗോത്രങ്ങള്‍ക്കരികില്‍...

എവിടെയുമാകാമല്ലോ...

ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും മധ്യേ

കഴിഞ്ഞുപോകുന്നവന്റെ

പട്ടിണിക്കാലവും

കുഴഞ്ഞുവീഴുന്നവന്റെ വാര്‍ദ്ധക്യവും.

അടുപ്പില്‍ തിളക്കുന്ന

മസാലക്കൂട്ടുകളില്‍

ചേര്‍ത്തിളക്കാന്‍

ഒരു ജന്മത്തിന്റെ ചോരയും മാംസവും മാത്രം

ശേഷിപ്പിക്കുന്നവന്റെ പിന്നിലൂടെ ചെന്ന്

ഒറ്റ മുരള്‍ച്ചകൊണ്ട് ഞെട്ടിക്കുവാന്‍

കഴുകനാവുകയൊന്നും വേണ്ട,

കാക്കക്കരച്ചിലിന്റെ പരുത്ത ശബ്ദം പോലും വേണ്ട,

ഒരു നിഴലനക്കം മാത്രമായാല്‍ മതി.

അത്

എവിടെയുമാകാമല്ലോ...

പരസ്പരം ചോര പുരട്ടി

എയ്‌തൊഴിക്കുന്ന അമ്പിന്

വിഷച്ചുവയാണെന്ന് എപ്പോഴും ഉറപ്പിക്കുന്ന

നഗരത്തിരക്കിലോ

നിന്റെ ശബ്ദം അകന്നുപോയിടത്ത്

നിറച്ചുവച്ച നിശബ്ദതയിലോ

എവിടെയുമാകാമല്ലോ,

വേട്ടക്കാരന്റെയും ഇരയുടെയും

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച്് തന്റേതാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്ന

ഗതികേടുകാരന്റെ

തുടക്കവും ഒടുക്കവും..